xxrosa

Memnunum, barışığım yine de, 
          Sabırla yeni yapraklar veririm
          Yüzlerce kez kırılmış dallarımdan

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
          ve bir orman gibi kardeşçesine.”

Kendine inanan birinin başkalarını ikna etmeye ihtiyacı yoktur. 

Yalnız bir tek yol vardır:
          İçinize dönün. 
          

Kaçtığını sanarsın ve kendine çarparsın. 

Sen bir yıldızsın, zifirin bile örtemediği. 

Tevazuyla varsan meydan senindir,
          Cevher senden çıkar, maden senindir. 

İçimde kıyametler kopsa da ben baharıyım yarınlarımın,
          çiçek açarım her kışın ardından. 

Yıldızlar eskidirler,
          onlar bizi bilirler. 

Şu bulutlar durmaksızın gider gelir
          ve saklar çehreni benden