Küçükken kayan yıldızların ardından dilek tutardık... İnsan ne garip değil mi? Kayıp gidenlerin ardından bekleyişe giriyordu. Bir nevi değerini bilemediğimiz, kaybettiğimiz her şeyin ardından verilen değer gibi önemsizdi..!
Sen ki bütün mevsimleri sadece bir günün herhangi bir saniyesinde sesinle, gülüşünle, sevişinle yaşatıyorsun..! Bütün yıllarımı, ömrümü, hayatımı gözlerindeki mevsime hapsediyorsun... Sevdana tutsağım, sendeki kalbimle nefes alırım; bendeki kalbinle yaşarım♥️