İnstagram: yh.ölümsüzruh
Ölüydüm ben. Yaşayan, nefes alan, gülümseyen, üzülebilen bir ölü.
Bir kalemle gözlerimi açtım ben ilk kez. Bir kağıtla yaşamaya başladım. Ve dökülen her mürekkepte yavaş yavaş nefes almaya başladım.
Ve ben böyle büyüdüm. Kısa bir zamanda hızlı hızlı büyüdüm. Yaratmak Allah'a mahsustur. Bende kaderimce elime aldığım kalemle yaşamaya başladım.
- İstanbul
- Sumali noongDecember 8, 2016
Mag-sign up para makasali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwento
o
Kuwento ni yagmuhllal03
- 1 Nai-publish na Kuwento
SÜNUHAT
37
6
1
Çocukken hepimiz düşmüşüzdür. Ama çoğumuz geri kalkabilmişizdir. Kimimiz kendi başına. Kimi anne, babasının y...