siktir.

Birileri var; bilmediğim, hatırlamadığım ama bir bilsem öylesine dağılacağım.
          O birileri, birileri mi kalacak hep? 
          Gözümün önündeki rafta tozu dahi alınmayan kitaplar gibi.

"Ve sonra kış geldi ve sular duruld-
          Ya da sevmediği bir gün geldi,
          Hatta şey,
          Bir sabah güneş doğdu,
          Ve artık yapraklarını açmak istemediğine karar verdi Nilüfer...
          Bu nasıl? Daha senlik. Nilüferlik.
          Artık yapraklarını açmak istemeyen Nilüfer;
          Nedenini bilmediğini, öyle istediğini söyler.
          Sonra başka bir şey olur.
          Muhtemelen yine sebebini bilmiyordur.
          Ne denli masum...
          Bilemez ki.
          Bu sefer de yapraklarını açmaya, saçılmaya, süzülmeye, göz önüne çıkagelmeye karar verir.
          Nedenini bilmez ki.
          Öyle olur işte, naparsın?
          Ha, yok, senlik bir şey değil.
          Ama sen yine de fazla gelme buralara.
          Aramızda kalsın; Nilüfer, ondan sıkılmış, diyorlar.
          Senin için. O senmişsin. Ya da bir başkası.
          Ha, ama sen yine de fazla gelme buralara.
          Ne denli masum...
          Nilüfer'in günahı ne ki?
          Nilüfer masum.
          O narin, kırılgan, ufak tefek, ona iyi bak.
          Ha, sen mi? 
          Yok, sana bir şey olmaz e canım.
          Nilüfer'i üzme.
          Ya başkalarına yâr olamazsa sonra?
          Ne olur, hiç düşündün mü?
          Düşüncesizlik etme! Biraz kibar ol ona karşı.
          O masum.
          Sonra ne olacağını,
          Bilemez ki.
          "
          .y.y

Bana aşkı öğretmen gerek.

Bazen biraz şiir bir kuple söz dizisine muhtaçtır insan.

Ooo çok kritik galiba bizimkiler yine boşanacak gibi olacak*.*

"Çok özledim! Çok özledim. Çok özledim.. özledim, özledim ve seni ve yeniden ve yine özledim. Sensedim. Senliliğe susadım. 
          
          Anlıyor musun? 
          Anlamıyorsun.
          
          Ama senden çok kendimi özlemek zorundayım. Senden önce kendim gelmeliyim. Ben seni isterken seni isteyemem de. Kendimi senden çok sevmek zorundayım. Kendime saygı duymalıyım. 'Ben çöpmüşüm, ben çökmüşüm..'
          "
          .y.y

"
          Bakarsın Nilüfer bir gün çiçeğini açar,
          Bakarsın bir gün Nilüfer sırtını sana yüzünü güneşe dönmüş.
          Bakarsın bir gün Nilüfer solmuş ölmüş paramparça.
          Nilüferi bilemezsin.
          Bakarsın bir gün ne olur... 
          Bakmasan yine Nilüfer olur.
          "
          .y.y

"Ah yine yol, yol üstüne.."
          
          Yağmurlar - Şebnem Ferah

Mutsuzluğumu, mutluluğunun sebebi bilen sen. Umarım ya ıslah olursun olmazsan da kahr. Benim bildiğim, Tanrı sevmez senin gibileri.

"
          Üstüme gül koklayan Nilüfer'e verdiğim can suyundan, pişman değilim.
          Üstüme gül koklayan Nilüfer'e iyi baktığım, onu sarıp sarmaladığım için, pişman değilim.
          Üstüme gül koklayan Nilüfer'e hoşça kal demek istemediğim için pişman değilim.
          Ama onun bir çiçek olacağını unutup onun da bana iyi geleceğini zannettiğim için çok pişmanım.
          Oysa bir zamanlar Nilüfer değildi.
          Ama artık bir Nilüfer'sin güzel tanem.
          Artık başkası versin suyunu.
          Artık başkası havalandırsın toprağını.
          Artık başkası söylesin güzel iltifatlar yapraklarına.
          Verdiklerimden çok veremediklerime pişmanım.
          Bir gün beni de İris'e çevirecek olana isyanım.
          
          Birden olmaz zaten zamanla olur hep.
          Zaman tanıdıkça..
          Güneşin zamanla yeniden doğuyormuş gibi ya hani benimki batarken.
          Seninki de batar elbet, bekle.
          "
          Nilüfer'e.  051225