ə

yabancılığım var benim. her aynada bir gurbeti andırıyorum. hangi kılıfa koysam kendimi erkeninden akşam oluyor -iris'lerin ne güzel fakat dört yanıma iğneler batırıyor, tıpkı bir ayıpmışım gibi- çok üşüyorum. babamın gömleklerini denemeye yeltensem, içerisinde adeta bir kan lekesi gibi duruyorum.

benim kendimle bile aram bozuk. sen hangi efsunlu iç çekişten kalansın.

yokuşunda kayıp düşmüşüm de sen sadece düşüşüme gülmüşsün gibi. dizlerim kanarken senin gülmenle ilgilenmişim ben. ayıp etmişim kendime.

sen hep ıslak gözlerle bakıyorsun. dudağında gülümseme olsa dahi gözlerin hep ıslak.

600k 

.

zişan? 

şimdi unutmak istediğim her şey zamanında beni mutluluktan öldürecekti.

@Buyuksikinti savaşım kendim ve birkaç satırla,

dedublüman - sen bilmezsin