Yıllardır hep karalarım birşeyler..Ne zaman oturup yazsam, akışına bırakıyorum kalemimi. Özeniyorum elbet fakat, istemsizce  günlük dil yakamı bırakmıyor.. Galiba ağır dil ile yazılanları sevmediğimden, yazmayı da beceremiyorum  ya da yazmak istemiyorum.

Olduğu gibi yazan  papatya.

Not: Hikaye hakkında lütfen yorumlarınızı esirgemeyin canlar.. Oylar elbette çok önemli ama, okuyucu sayısı için bir kıstas değil. Hikayenin sevilip sevilmediğini ancak yorumlarınızla anlayabilir ve bu şekilde  hızımı ayarlayıp, sizi de bekletmemiş olurum.  Sevgiler.. Kalp kalp :)