Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,
Bana “yaşa” der gibi gülen senin yüzündü.
Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman,
Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.
Yaşaran gözlerimde, güneş battığı zaman,
Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.
Sen aklıma gelince her şey gülümserdi,
Ağaçlar şarkı söyler, rüzgâr tatlı eserdi.
— Sabahattin Ali