yenercevik-
Geçip giden zaman// Zihinde bulanıklaşmış bir geçmiş.
Araya günler haftalar aylar girmiş farkında olmadan. Uzun zaman olmuş tekrar ayna karşısına geçip kendimi uzun uzun izlemeyeli kendimle yüz yüzeyim aklım hep çocukluğuma kayıp duruyor gözüme o küçük kız çocuğu görünüyor sahii çocukkende hep birşeyleri uzaktan izler ona sahip olmak isterdim ama yine hep hayal olarak kalırdı. Neydi o söz "doğduğun ev kaderindir" genç yaşta kabul ettiğim ve iliklerime kadar hissettiğim bir dönemden geçiyorum. Kaygı,stres, sinir bozukluğu, kaybolmuşluk hissi... Hepsi bedenime işlemiş durumda. Ama nereye kadar bu karanlıkta kalacağım bir ömür mü? Tabii kide hayır bunu kendime yapamam. Değişmesi lazım bir şeylerin. Ama nasıl? Düştüğüm yerden ayağa kalkmam lazım dayanacak bir dayanak yok tek başımayım. Aylar önce duygusal anlamda hızlı bir çöküş yaşadım kendimi inandırdığım kendimi kandırdığım herşeyin farkında olup kendimi kör ettiğim aptalca bir his. Kader diye bişey var önüne geçemezmişsin. Şimdi tekrar toparlanma zamanı neye layıksam hakkıyla alma zamanı. O kız büyüdü artık sadece kendine odaklanması lazım ama geçmiş ayağıma dolanıp duruyor kurtulmam lazım beynimin içi çınlıyor kendimi bıraksam bir ömür esiri olurum.
yenercevik-
Bu yüzden hem biraz cesur hemde istikrarlı olmam gerekiyor. Acılar artık eskisi kadar ağır gelmiyordu bütün taşlar yerine oturmuş içimdeki bütün savaşlar son bulmuştu. Ayna fazla dürüsttü yıpranmış bir cilt. Ama bu cilt artık aydınlanmayı hak ediyor. Herşeye rağmen. Yeniden doğma zamanı diye bir söz verdim kendime tarih 31 Aralık 2025 herşeyin son bulduğu ve bütün yaşanmışliklarin iyice paketlenip rafa kalkması gereken en azından kendimi öyle hazırladığım gerçekti bir tarih. Evettt gerçekten insan neye inaniyosa onu başarabilecek kapasitede her şey o günden sonra bir nebze olsun hafiflemişti göğsüm artık eskisi kadar sık daralmıyor duyguların altında ezilmiyodum bütün yaşantımı kabullenmiş herşeyin üstesinden gelip bütün olaylar karşısında tepkisiz kalmak artık bana iyi gelmeye başlamış kendime yönelmem için oldukça önemli bir dengelemeydi. Tekrar kalbim yeşermeye başlamış o zihin bulanıklığından yavaş yavaş kurtulmaya başladım. Herşeyin en güzeli en güzel zamanda gelip bulucak beni umutu. Umut... İnsanın en büyük dayanağı. Neydi o dua dilimden eksilmeyen hmhm umut dolu kalbimi çiçeksiz bırakma Allah'ım öyle yaaa tek çare Allah'tı. Yolun bundan sonraki kısmını Allah'ıma bırakıyorum tekrar çiçekli günler görmeyi umut ediyor. Vee artık sadece anın tadını çıkarma zamanı. Birini değiştirmeye çalışma sen değiş kii hayatın renklensin. Yoksa körü körüne ziyan olursun güzel kızım aklını kullan.