🌈

yazıs tarzından cok hoslandım bugun tum fıclerını bıtırmeyı dusunuyorum

Bir zamanlar ben cokmusken bana cok moral vermistin belki hic hatirlamiyorsundur beni ama umarim toparlanır cok daha iyi olursun seni boyle görmek baya içimi burktu ne zaman karsima ficlerinden biri ciksa aklima o eski tek mutlulugum fic okumak sosyalligine hayran oldugum olan zamanlar geliyor hic kimseyle aram iyi degildi saglik sorunlarim aile problemlerim  baya cokusteydim senin panona ilk yazdigimda assssssiri gergindim cunku populerdin benim gozumde ve baya da yazardin yani niye bana cevap versin ki kafasindaydim ama cok tatli sekilde tabularimi kirmistin cekingenligimi kirmistin her buraya geldigimde yeni bölüm bekleyen eski ruhsuz hicbir sey hissetmeyen icinden nedensizce aglamak gelen beni goruyorum sonra senin panonda tanıştığım kisilerle nasil sosyallestigimi nasil iyilestigimi hatırlıyorum suan neredeyse hicbiriyle konuşmuyorum burdan tanıştığım kisilerden inkar edemem bana iyi geldiler gercekten mutlu oldugumu deger gordugumu hissettim ama uzun sure sonra my bitch cikti karsima panona bakmak istedim kotu bir dönemde oldugunu ogrendim icimden geldigi icinde bunu yazıyorum umarim senin icin her sey cok guzel olur umarim biri de bana yaptigin gibi sana karanliginda isiga gitmene arac olur hepimiz insaniz ne vasfimiz var ki ne yapmisim sanki diyoruz belki beni tanimiyorsun ama istemeden birinin hayatinda unutulmaz olabiliyoruz senin bende oldugun gibi cabuk iyi ol ve buraya don bir sey yazmana gerek yok sadece iyi ol 

Vay aq..ben seninle yeonbin shiplemeye baslamistim..anilar ❤️

Revenge devam gelicek mi kral

Cok guzel yazıyorsunuz:)

of

Unutmaya korkuyorum, çok korkuyorum. Çünkü beni ben yapan, kelimlerimi döktüren senin bıraktığın acı. Sana hissettiğim igrenme duygusu, düşüncenin bile midemde sancı bırakması hissine rağmen seni unutmayı isteyemiyorum. Bundan korkuyorum, kaybederim diye korkuyorum. Keşke seninle hiç bir şey olmamış olsaydı. Sana karşı her zaman ilk günkü gibi kalmış olsaydım. Sence şimdi aynı kişi olabilir miydim? Biri sorsa bilmezsin bıraktıklarını, hatta ufacık bir fikrin bile olmaz. Öylesine eminim ki. Fakat ben, sana kendimin de anlamlandıramadığı ve hak ettiğin bir lac yüz katı olan bir şey besliyorum. Bu seni sevidigimden değil, bunu -eger varsa- bilen ve anlayabilecek tek kişi tanrı. Senden nefret ediyorum, igrenme duygusu senden ibaret. Ama senin bıraktıkların beni yaratıyor. Senden artanlarla en sevdiğim şeyi yapıyorum. Yazıyorum. 

soluksuz bi koşuya dizlerimin yaralanması yüzünden mola verdim. Boşluğa baktım, öyle uzun baktım ki yüzümü ezberledim. Artık aynaya gerek yoktu. Korkuya gerek yoktu, ve en önemlisi sevgiye gerek yoktu. Ben olmuştum, ben olmayı bulmuştum ve ben boşluğum. Gelmek, gitmek, sevmek, sevilmek insan halimle birlikte eski kabuğumda benden uzaklaşıp fosilleşmek için toprağa gömüldü. Bir gün biri bulup kırıntılarından faydalanır diye yıllarca kalacak. Ve ben boşluğumla yaşayacağım. Eksikliğin dolmayacağının kabulünün yükü ile dolup taşacağım. Yine kaybedeceğim, yine birileri gidecek. Bunu henüz varlıklarında kabulleniyorum. 
          Uyuyamıyorum, rüyalar görmeyi istiyorum fakat sadece karanlık benimle. Boşluk olmanın bedeli olmalı. Yeterince ceza çekmiyormuşum gibi. Gece sabaha dönüyor, gözlerim yanıyor. Aklımdan çıkmayan tek bir soru var, hala telafi edilebilir mi? Birinin kolları bedenimi sararsa telafi edilebilir mi? Boşluk yerini daha az boşluğa bırakır mı bilmiyorum. Midem bulanıyor. Düşünmesem iyi olacak.

Nasılsınn??

Hayatın hakkında da bir sey bilmiyorum ama hayat her zaman iyi olmaz acımasızdır yasadıgın zorluklar da bunun icin vardır zaten onlara karsı direnmen senin ne kadar guclu oldugunu gosterir eminim cok guclusundur sen bırakma yani kendini bazen her sey yolunda gitmeyebilir sana iyi gelen seyleri yap kotu seylerden uzaklas kimseye guvenme kendinden baska en cok kendine guven tek basınasın bu hayatta umarım iyi olursunn