derdimi kime anlatmaya çalışsam hep herkesin benden daha mühim bir derdi var. içimdeki sıkıntıyı anlayan bir tane insan yok çevremde. ben 18 yaşındayım daha. her gün yıllar sonrasının planını yapıyorum nasıl para kazanırım okurken nasıl sevdiğim işi yaparak sokakta kalmam diye. benim ailemde kimse okurken çalışmadı. sürekli düşünüyorum kendimi en çok nasıl geliştiririm de hayallerimi kimseye muhtaç olmadan gerçekleştiririm diye. her gün önümdeki en az beş yılın planını tekrar yapıyorum. her gün. tekrar tekrar. nasıl her şeyi sığdırırım da hayata geç kalmam diye. plan yapmaktan bugünü yaşamıyorum. cidden. hobilerim bile yok benim artık
hiçbir erkeğin kendini sevmediğini duymadım aq. ben her gün kendimden nefret ederken etrafımdaki bütün erkeklerin dünya kendileri için varmışcasına konuşması delirtiyor