“ben ondan sonra en çok rhone üzerindeki yıldızlı gece'yi sevdim. düşlerimdeki gerçekliğe yakındı zira. ellerimde onun saç tutamları, gökyüzünde gözlerinin yansıması, dudaklarından dökülen cennetsi bir ezgiyle.
en çok onu, sanatın en güzel rengini sevdim, sonra van gogh'un zihin labirentini.”
“ben ondan sonra en çok rhone üzerindeki yıldızlı gece'yi sevdim. düşlerimdeki gerçekliğe yakındı zira. ellerimde onun saç tutamları, gökyüzünde gözlerinin yansıması, dudaklarından dökülen cennetsi bir ezgiyle.
en çok onu, sanatın en güzel rengini sevdim, sonra van gogh'un zihin labirentini.”
bütün düşüncelerimi birbirine karıştırıyor sadece, daha önce hiç hissetmediğim şeyleri hissettiriyor yalnızca iki kez konuşmuş olmamıza rağmen ve tek istediğim zamanın çabucak geçmesi oluyor, o'nu tekrardan görmek için. bu aşk mıdır?