yldztozu_nn
Şu son zamanlarda doom scrolling denen zıkkımın çok fazla dibine düştüm. Saatlerce amaçsızca sadece ekran kaydırıyorum. Öyle ki artık başka hiçbir şey de yapamaz oldum resmen. Sosyal medya öyle büyük bir dikkat dağıtıcı ki herkes ilk seçenek olarak ona koşuyor ve yatağın içinde kaydırıp durmaya devam ediyoruz. Taylor'in "bir zamanlar en parlak tekerlere sahiptim, şimdi paslanıyorlar" dediği yerdeyim mental olarak. Bunu da benden başka kimse düzeltemez maalesef. Cumaya da önemli bir sınavım var. Yarından itibaren mümkün olan en az miktarda kaydırıp onun yerine ders çalışmaya ve yazmaya odaklanmak istiyorum sadece. Sosyal medyadaki "mükemmel" hayatlara bakıp kendimi sürekli eksik ve kötü hissetmek yerine sadece kendime odaklanmaya çalışacağım bu hafta. Umarım işe yarar ve gelecek hafta sonu geldiğim yerden memnun olurum. (Siz sormadan söyleyeyim, evet Star of Draco'ya en kısa sürede bölüm gelecek.)
yldztozu_nn
@ Irmak9261 Sana kesinlikle kesinlikle hak veriyorum. Telefonu elimden bırakıp kendi hayatıma odaklandığımda haftalardır yarım olan işlerimi bile yarım saatte halledebiliyorim resmen ama asıl sorun telefonu bırakıp buna mental olarak hazırlanabilmek. Bize o kadar kolay bir kaçış sağlıyor ki emek verip karşılığını almak yerine sadece almaya odaklanıyoruz. Eskiden her şeye vakit ayırabilirken şimdi telefonu elimden bırakınca ne yapacağımı şaşırıyorum. Rezalet ötesi bir durum bu. Mümkün olan en az miktarda kaydırıp onun yerine kendi hayatıma tekrar odaklanmayı öğrenmem lazım. Bu konu da seni çok anlıyorum<33
Irmak9261
Bu konuda sana kesinlikle katılıyorum ve samimi bir şekilde anlıyorum da. Doom scrolling dennen zıkkımla ani dopamime o kadar alıştım ki bir şey yapma eyleminden sonra gelen tatmin hissini unuttuğumu fark ettim. Bunu da bu gün çok önemli bir sınavım vardı, sınavı verebilmek için son bir haftadır masaya gerçekten oturup çalıştıktan sonra fark ettim. Ders çalıştıktan sonra gerçekten zamanımı verimli geçirebildiğimi ve mutlu olabildiğimi fark ettim. Sosyal medyada her şey çok mükemmel görünüyor ama ona bakmayı bırakıp hayata odaklanınca aslında daha gerçek bir hayat yaşayabileceğimizi fark ediyoruz. Sınava çok az kalmış olduğu son haftada ders çalışırken bile telefona bakmadığım için çalışmanın uanı sıra hem yazmak istediğim yazılarımı yazdım hem de çizmek istediğim resimlerimi çizdim. Niue bunları anlatıyorsun derseniz, ne alaka bunlar? Ben de bilmiyorum sadece sıkıldım sanırım.
