Bugün annemin abisi babamın kız kardeşiyle evlenmek istediği için annemide zorla babamla evlendirdiklerini öğrendim berdel olduklarını biliyodum ama annem babamla evlensin diye oruspuevladı dayımın onu dövdüğünü bilmiyodum o kadar daraldımki bıktım annemin yaşadıklarından bunları bilip bişey yapamamaktan babam ben 11 yaşımdayken annemin üzerine kuma getirdi her zmn keşke keşke şuan olsaydıda bu olaya müdahele edebilseydim babamı öldürmekle tehdit etseydim diyorum psikolojimi rahatlatmak için kafamda senaryolar kuruyorum deccal halalarıma neneme dedeme annemi köle gibi kullandıkları için deliler gibi bağırıp tehitdit edip korkutmak istiyorum çocukken bizi, yeni gelinken annemi döven amcalarımı öldürmek istiyorum bunları annemin yaşamasına rağmen hala böyle sakin kalıp herşeye göz yummasına çıldırıyorum hâla onlarla konuşmasından onlara yardım etmesinden nefret ediyorum neden diye sorduğumda Allah'a havale ediyorum demesinden nefret ediyorum kendimden nefret ediyorum üvey annesine kendi annesinden iyi davranan abimden nefret ediyorum annemin hayatı yaşayamamasından nefret ediyorum babmın üvey kardeşlerimi bu kadar sevip şehirdışında olmama rağmen bir kere bile arayıp sormamasından nefret ediyorum o kadar ağlamak istiyorum ki ağlıyorumda yetmiyo annem, yaşadıkları aklıma geldikçe beni deli ediyor özellikle ergenken anneme benimde değer vermeyip kötü davranmam beni deli ediyor en azından ben iyi olabilirdim herkese rağmen, bunu geç fark ettiğin için kendimden nefret ediyorum annem hala hayatta yanlış anlamıyın hayatta ama yaşamıyo işte sadece nefes alıyo ve bizim için çabalıyo sevgi dolu bir ailede büyümediğim için duygularımı pek belli edemem sana değer verdiğimi hissettiremediğim için seni seviyorum anne demek garip hissettirdiğinden söyleyemediğim için özür dilerim