yoonmin0613taekook

Kitaplarımla ilgili ufacık bir yorum da olsa bıraksanız keşke de ben de düşüncelerinizi okuyabilsem

yoonmin0613taekook

Kardeşim evden kaçtığında üzüldüm tabi, o benim için herkesten farklıydı. Kaçtıktan sonra beni hiç umursamadığında o an o aramızdaki tüm bağı kopardım. Ben şehir dışında okuyorum. Daha o gitmeden önce annemle konuşurken bir gün ben onu unuttum zaten demiş. Yaşı da küçük değildi. 15 yılı 3 yılda silmiş. Onun için annemi babamı karşıma aldığım da oldu. Yanlışlarını kapattığım da. Öyle sırlarını da anlatmazdım, saklardım. Canı bir şey isterdi, alırdım. Çünkü benim içimde kalan şeyler onun içinde kalmasın istedim hep. Bana ne alonırsa o ona alınsın. Ona alınan bana alınsın diye düşünür heo eşit olmaya çalışırdım. Ben ondan çalışkandım, o ise benden güzeldi. O benim notlarımla ezilirdi. İnsanlar akrabalar falan yapardı ama onun güzelliğiyle de hep beni ezerlerdi. Bu gerçeği de görmedi sanırım. O kavga çıkarmasın diye para pul önüne serilirdi, yurtta faturalarımı ödemek için kuru ekmek yiyordum. Bir lira isteyemezdim. Üniversiteye başlarken valizim boştu, tüm bursumu kitaba okula harcıyordum çünkü. Ünide her şeyimden kısıp baştan aşağı kiyafet aldım. İnsanalrın etrafında iki üç giysimle kendimi kötü hissediyordum yalan yok. 

yoonmin0613taekook

Sonra evlendi. Tepsisini ben tutacağım demiştim çok önceden. Başka kardeşi mi var sanki diye düşünmüştüm. Onun için ben de yokmuşum. Mezun olduğumda babam falan almaz ama kardeşim düşünür de alır benim çiçeğimi dedim, almazmış. Yanımda olmayacak, çok yakınımda olmasına rağmen gelemeyecek o gün. Çünkü onun mutlu gününde benim yanında olmama izin vermedi, ben de ona vermeyeceğim. 
Responder

yoonmin0613taekook

@ yoonmin0613taekook  Ona da üniye gitmeden benim yaşadıklarımı yaşamasın diye çalıştığı ve parası olduğu için kendine iyisinden spor ayakkabı al, şunu al bunu al diyordum. O parayı da kaçmak için biriktirmiş. Keşke kaçsaydı yine ama kendine tek bir hayat kursaydı ya da bir arkadaşıyla. O yaşta evlendi, üzülüyorum ona çok ama artık iş işten geçti. Ben bir kardeş kaybettim. Kaçtığı gün değil de beni sildiği gün. İşin garip tarafı da ona almayı söz ettiğim şeyler vardı. Hepsini tek tek aldım, bütün sözlerimi yerine getirdikten sonra gitti. Onunla görüştüğüm son gün bir şey alacaktı. Bu iyi değil, şu markette iyisi var dedim. Yine de onu aldı. Diğer gün dolaşırken dün konuştuğumuz şeyi tam aldım, ödüyorum kaçtığı haberi geldi. İlk gün kaçtığını öğrendiğimde bu gerçeği idrak edemedim. Sanki gelecek gibiydi, günler sonra artık gelmeyeceğine inandık. Eve gelicem dedi bayağı bir sonra. Hayır dedik ama içten içe bekliyorduk. Gelmedi
Responder

yoonmin0613taekook

Geçmişi sindiremiyorum. Yıllarca kendime ebeveynlik yaptığımı anladığım bir an vardı, hem maddi hem manevi. Yıllar sonra fark ettim ki bu çabamı bile görmemişler. Kendi okul formamı kebdim aldığımda yol paramı kendim ödediğimde, test kitaplarını biriktire biriktire aldığım halde sanki her şeyimi onlar yapmış gibi.