sevgili frida
gülümsüyorsun ya
güneş biraz daha yaklaşıyor dünyaya
iki şehir birden seviniyor
hep bekledik, bazı yaralar geç iyileşiyor frida
aşk ki, eski defterleri karıştırma hevesidir
ve biz bu gürültüler içinde
arıyoruz kişiliğimizi
ahşaba oyulmuş mektup gibi
yüzümüzden başlıyor bir uçurumun derinliği
özlüyoruz frida
sesin, sesimdeki pası silecek kadar incelikli
nasıl olsa alışıyor insan
masumiyet gizli bir kötülükmüş
yalnızlığın tarihi de böyle bir şey frida
fısıltıyla öpüşür bütün çiçekler
ve tam zamanında gelir ölüm
geç kalmamak için hiçbir şeye
hadi, bir daha gülümse
*ömer turan
"Beraber gökyüzünde ki yıldızları izlemek istemiştim sevgilim,
Belki bir yıldız kayardı o an,
İnanmasam da böyle şeylere,
Dilek tutardım içimden,
'Yanımda ki çocuk, hep benimle olsun'
Fakat,
Sen ve ben, 'biz' bile olamadık sevgilim."