ne diyeceğimi veya nasıl hissedeceğimi bile bilmiyorum sabah gözümü açtığım andan beri ağlıyorum benim başıma gelmez sanmıştım. 10 yıldan fazladır beraberdik. mutlu anımda da üzgün anımda da hep onu hatırlıyordum. şimdi belki yüzünü görürüm bir daha belki göremem. adını duyunca bile gözlerim tekrar tekrar doluyor onsuzluğa nasıl alışabilirim bilmiyorum ki alışamam büyük ihtimalle. beni tanımayanlar bile mark'ı ne denli sevdiğimi
bilirdi şu an yazarken elim ayağım titriyor onu şimdiden çok özledim. dreami onsuz görmek en çok acıtacak şey olacak benim için, her şeyim yokken nasıl ayakta kalacağıma dair tek düşüncem yok. evet onun adına mutluyum, artık daha fazla yorulmasına gerek kalmadı kendi önüne bakacak ama ben onsuz ne yaparım bilmiyorum belki bencillik olacak ama sağlıklı bile düşünemiyorum resmen benim canım en içini kaybetmiş gibi hissediyorum sadece ağlamak istiyorum onu şimdiden çok özledim. 2 gün yüzünü göremesem gözlerim doluyordu fotoğraf atınca tekrar mutluluğum yerine geliyordu şimdi o yokken nasıl bir psikolojim olacağını düşünmek dahi istemiyorum en sevdiğim insan 2 3 piçin yorması üzerine kariyerini burda bitirdi içim acıyor canım acıyor berbat hissediyorum. en iyileri senin olsun mark'ım, umarım bundan sonraki hayatında bu kararından pişman olmaz, olsa da dreamle beraber başka bir şirkette belki tekrar birlikte olabilirler. nct'yi de bundan sonra bırakıyorum, sadece hyuck'u takip edeceğim sanırım. onların üzülmesine de içim gidiyor çok kötü hissediyorum. daha yazacağım diyeceğim çok şey var içimi öyle bir dökmem lazım ki anlatamam neyse, seni her daim destekleyip seveceğim mark söz. onu görme hayallerim de artık hep hayal olarak kalacak, maybe next life my mark. ♡
