Zamanını nasıl değerlendiriyorsun, bilmiyorum ama ben zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Paramın neredeyse hepsini kitaplara harcayarak, aldığım ve içimde biriktirdiğim cümlelerle artık dünyaya sığamıyorum.
Deli dolu kitaplar arıyorum; heyecanıma heyecan katacak kitaplar... Mesela evde, yolda, otobüste, durakta, her an, her yerde okuyabilirim. Durmaksızın, gece gündüz, hiç yorulmadan sayfaların arasında kaybolabilirim.
Peki, hayatına bu kadar çok kitap okuyan bir kız girdi mi hiç?
Her an yanında kitap taşıyan bir kız...
Zamanını okuyarak geçiren bir kız...
İstediği kitapları uzun uzun arayan, aradığı kitabı bulunca masum sevincine tanık olabileceğin bir kız...
Okurken uykuya dalan, uyanınca kaldığı yerden devam eden bir kız...
Okuldan kaçıp kütüphaneye giden, sekiz yaşından beri kütüphanelerin içinde büyüyen bir kız...
Sen kahveyi sigarayla sevebilirsin ama bu kız kahveyi yalnızca kitap okurken sever.
Sen dondurmaya âşık olabilirsin ama bu kız dondurmalı kitaplara âşıktır.
Sen de hayatına birini almalısın; kitaplara âşık olan birini.
Çünkü kitaplara olan aşkının, dostluğa ya da aşka nasıl yansıdığını görmelisin.
Mutlu olduğunda, dünyada kimse yokmuş gibi sayfalara gömülüşünü izlemelisin.
Üzüldüğünde kimseye değil de kitaplara koşuşuna tanık olmalısın. Çünkü onun cankurtaranı, çoğu zaman bir insan değil, bir kitaptır.
Bazen yere düşüşünü görmelisin.
Sonra zirveye ulaşmak için nasıl daha çok çabaladığına şahit olmalısın.
Sen iyisi mi, hayatına kitapları seven birini al.
Hatta mümkünse, yazar olan birini al.
Çünkü bazı insanlar yalnızca sevilmez;
okunur,
anlaşılır
ve bir ömür saklanır.