zaktora
bir başıma, ben ve elimde yanıp kül olan zehirle. derin bir nefes çekince ciğerlerime, istemiyorum o yanmanın geçmesini bir süre. ciğerlerim kalbimle örtüşüp zıt bir acıyla yanarken, dumanı gecenin karanlığına ikram ederek yıldızlara hediye ediyorum. kaçıncı defa bu döngüye girdiğimi bilmeyerek ay ışığında geceye karışıyorum.