.

Günler, haftalar, aylar, yıllar geçer sen hep olduğun herde kalırsın.
          Bir kaldırım kenarında sırtını yaslayıp soğuk duvara sokağın sessizliğini dinlersin. Böyle zamanlarda tek ses titrek nefesin ve düşüncelerinin sesi olur. İşte bu zamanda anlarsın yalnızlığı. Kimsesizliğin tadına bakarsın boğazında oluşan yumruyla.
          
          O gece güneş bir daha doğmamıştı yedi kişi için. Biri yaşarken gömülmüştü karanlığa, ötekiler gözlerini yumduğu için mahkumdu karanlığa.
          
          Yarım kalmıştı. Hayaller, umutlar, şarkılar, fotoğraflar, anılar yarım kalmıştı.
          
          

Toparlanmaya çalışıyorsun ya hani sonra karşına bi fotoğraf bi mesaj bi müzik çıkıyor. O anki çaresizlik o kadar fazla ki 

Özledim:'

İyi uykular peder..

637.

Hiçbir şeyin geçtiği yok