Ne kadar şanssız olduğumuzu düşünerek uyumaya çabalıyorum.. Ne kadar teknoloji dolu anlar biriktiriyorum böyle, bunun farkında olup değişmek ićin bir şey yapmamam da cabası. Ne kadar konuşkan olduk birbirimize karşı! Yan yanayız ama dönüp de birbirimize bir tebessüm bile bahşetmekte aciziz. Sosyal medya olmuş bütün her şey.. kalkıp bir yapboz bile yapamıyoruz. Çünkü üşeniyorum, üşeniyoruz. Ahh ne zaman bu kadar çaresizliğe battık? Haberimiz yok.