zervan_dark

ما آدما وقتی که یه چیزی رو تو زندگی داریم هیچوقت بهش توجه نمیکنیم و شکر گذارش نیستیم چون انگار یه جیز عادیه و باید باشه، مثل خانواده، مثل خونه ، مثل دوست و....مثل سلامتی...
          	چیزی که هیچوقت تو زندگیم بخاطرش شکرگذاری نکرده بودم و حتی بهش توجه هم نمیکردم؛ همه زندگیم شده بود بدو بدو و تلاش برای زندگی بهتر....غافل از اینکه همونجوریم حالم خوب بود، سالم بودم....درسته درد روحی زیادی رو تحمل میکردم اما حداقل درد جسمی رو نداشتم....
          	اما الان اونم نیست، و زندگی بیشتر از همیشه رو شونه هام سنگینی میکنه؛ بعضی وقتا میخوام خودمو دلداری بدم و به خودم میگم که بالاخره زندگیه و گاهی شادیم و گاهی غمگین، من حتی وقتی همه چی خوبه هم نمیتونم شاد باشم و لبخندم با پتکی که تو سرم میخوره محو میشه، اون پتک خیال منه، اینکه فکر میکنم بعد از این خوشی اتفاق بدی خواهد افتاد؛ میبینم که مدام در غم غوطه ورم...اما به خودم میامو میگم چقدر؟!...چقدر دیگه باید سختی کشید که تموم شه؟!....درسته!...هیچوقت.
          	سختی بی پایانه، چون این دنیا هرگز بخاطر آسایش ما به وجود نیومده؛ بلکه برای امتحان ماست....این خودمونیم که میتونیم خودمونو نجات بدیم، افکارمونو سروسامون بدیم و مثبت اندیش باشیم...حتی تو فقر ،تو بیماری ،تو گرفتاری...چون نمیتونیم سرنوشتو تغییر بدیم، فقط میتونیم سازگار شیم برای رنج کمتر.
          	خلاصه ی کلام که...شکرگذار باش، حتی بخاطر تنفسی که میکنی؛ چون شاید آرزوی خیلیا باشه:)....
          	
          	یه بغل گرم از من به تو♡

zervan_dark

@asen8814 آز آشناییت خوشبختم و ممنون از مهربونیت عزیزم، درسته این مدت اصلا خوب نبودم ولی امید دارم که درست میشه♡
• Contestar

asen8814

@zervan_dark چیزی شده حس میکنم ناراحتی اگر خواستی بهم بگو من کنارتم آغوشم همیشه برات بازه آسنا هستم:)
• Contestar

zervan_dark

@mahrbi یذره، ولی هنوز نه...
• Contestar

zervan_dark

ما آدما وقتی که یه چیزی رو تو زندگی داریم هیچوقت بهش توجه نمیکنیم و شکر گذارش نیستیم چون انگار یه جیز عادیه و باید باشه، مثل خانواده، مثل خونه ، مثل دوست و....مثل سلامتی...
          چیزی که هیچوقت تو زندگیم بخاطرش شکرگذاری نکرده بودم و حتی بهش توجه هم نمیکردم؛ همه زندگیم شده بود بدو بدو و تلاش برای زندگی بهتر....غافل از اینکه همونجوریم حالم خوب بود، سالم بودم....درسته درد روحی زیادی رو تحمل میکردم اما حداقل درد جسمی رو نداشتم....
          اما الان اونم نیست، و زندگی بیشتر از همیشه رو شونه هام سنگینی میکنه؛ بعضی وقتا میخوام خودمو دلداری بدم و به خودم میگم که بالاخره زندگیه و گاهی شادیم و گاهی غمگین، من حتی وقتی همه چی خوبه هم نمیتونم شاد باشم و لبخندم با پتکی که تو سرم میخوره محو میشه، اون پتک خیال منه، اینکه فکر میکنم بعد از این خوشی اتفاق بدی خواهد افتاد؛ میبینم که مدام در غم غوطه ورم...اما به خودم میامو میگم چقدر؟!...چقدر دیگه باید سختی کشید که تموم شه؟!....درسته!...هیچوقت.
          سختی بی پایانه، چون این دنیا هرگز بخاطر آسایش ما به وجود نیومده؛ بلکه برای امتحان ماست....این خودمونیم که میتونیم خودمونو نجات بدیم، افکارمونو سروسامون بدیم و مثبت اندیش باشیم...حتی تو فقر ،تو بیماری ،تو گرفتاری...چون نمیتونیم سرنوشتو تغییر بدیم، فقط میتونیم سازگار شیم برای رنج کمتر.
          خلاصه ی کلام که...شکرگذار باش، حتی بخاطر تنفسی که میکنی؛ چون شاید آرزوی خیلیا باشه:)....
          
          یه بغل گرم از من به تو♡

zervan_dark

@asen8814 آز آشناییت خوشبختم و ممنون از مهربونیت عزیزم، درسته این مدت اصلا خوب نبودم ولی امید دارم که درست میشه♡
• Contestar

asen8814

@zervan_dark چیزی شده حس میکنم ناراحتی اگر خواستی بهم بگو من کنارتم آغوشم همیشه برات بازه آسنا هستم:)
• Contestar

zervan_dark

@mahrbi یذره، ولی هنوز نه...
• Contestar