@zeynepunce
Petrichor'un (Çikolata Yağmuru) final olduğunu ve tamamlandığını sizlere buradan da duyurmak istedim.
sevgiyle kalın. x
Z
https://www.wattpad.com/story/154251738?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=zeynepunce&wp_originator=LTbAnibMBB%2F1rfSufAw2Bh3FimtuzBnHT7KrgUn26gwm5bRaZ0Hi66ynOBZJ7qg8iu9cyjOxropxNiA8E3YaTHq4lKcxpUM9YmLrExD9e%2Ba%2B3sDs9ISA7WxEAFkF30Vr
ANI serisi - petrichor karakterlerinin parodi Instagram adresleri aşağıdadır. X
-Z
Duru:
https://instagram.com/dy_cakir?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Uraz:
https://instagram.com/uraz_korkmaz?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Efe:
https://instagram.com/1efetaskin?igshid=YmMyMTA2M2Y=
4 senedir kurgulayıp son düzenlemesini yeni yayımladığım kitabım "Özgürlüğe Aşık Gökyüzü"nün Instagram linkini buraya bırakıyorum. Beğenmeniz dileğiyle. X
-Z
https://instagram.com/ozgurlugeasikgokyuzu?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Bildirimlerde eskilere gittim de... ne çok okuyan varmış be. Sürekli yorum oy falan gelirdi, nerede be o günler. Düzenlemeye almasa mıydım acaba? Ama çok saçma duruyordu :(((
Birkaç sene içerisinde eğer Çikolata Yağmuru'nu bitirebilirsem onu kendim bir kitap olarak çıkarabilirim. Yani bir anı olarak kalsın diye kendi kitabımı yapabilirim. Böyle bir hayalim var... Normal yazarlar kitabevinden kitabım çıksın insanlar okusun ister, ben...
Şu düzenleme işi bitince direkt taslaktakilerle ilgileneceğim, o bir anlık ilhamla yazdıklarımdan iyi şeyler çıkacak galiba.
Yok artık! Şizofren olmadıysam ÇY'da 50 bin okunma diyor. Şaka falan mı bu?
Yeni bölüm isteriz yeni bölüm isteriz.
Hayatınızdaki kişileri iyi seçin. Bir sürü kişinin yıkıp yok ettiğini tek bir kişi yeniden var edip, yeniden sevdirebilir. Değiştirenleri hiçbir zaman unutamazsınız bir de, iyi yönde olsa da kötü yönde olsa da. Zaman geçer, yıkılanlar yeniden oluşur, hayat değişir, onun yaptığı iz geçmez. İşte bu yüzden hayatınıza girene dikkat edin, çıkanın kim olduğunu çıkarken anlıyorsunuz çünkü.
Ne gibi biliyor musunuz? Çok kötü yaralanmışsınız, canınız çok acıyor ama yaranın nerede olduğunu bilmiyorsunuz. Sonra yanlışlıkla yaraya dokunuyorsunuz, canınız daha çok acıyor. Ağlamaya başlıyorsunuz. Çünkü yara fazla derin, kapanacak gibi değil. Hayatınızın sonuna kadar sizinle kalacak olan bir yara bu. Ne yapacağınızı bilmiyorsunuz, ağlamaktan başka bir şey gelmiyor da aklınıza. Sonra biri geliyor, bir bez parçasını yaranın olduğu yere sıkıca bağlayıp akan kanı durduruyor. Kanları temizleyip ufak bir buse konduryor yaraya. Ağlamanız duruyor çünkü artık acımıyor. Zaman geçiyor, yara sadece iz olarak kalıyor. Siz ne o yaranın acısını, ne de yaranızı saran o kişiyi unutuyorsunuz. İşte tam olarak böyle.
