zezeben

Çünki bəzən insanı yaşadan işıq yox, o işığı daşımağa dəyən biridir.

BeyazKadarAcı

          
          Pəncərə kənarı, qar dənəsi səssiz,
          Üzündə təbəssüm — qış da sənə heyran.
          Sakit bir gözəllik, qəlbi işıq içində,
          Elə bil dua kimi, baxışın da dolub ilham.
          
          
          
          

Haçan unuduram çıxıb gəlirsən,
          Bitmişik, sevgimiz bir əfsanədir.
          Məni yox, məndəki səni sevirsən,
          "Sənsiz ölürəm"lər boş bəhanədir

Biz səninlə heç vaxt qarşılaşmayacaq iki yad
          Heç vaxt yan-yana gəlməyəcək iki ad
          İki adam
          İki bənd
          İki bədən
          İki cənnət üzlü cəhənnəm
          

-İstəyirsən kofe içək?
          -İstəyərdim ki, səninlə burda oturub, dalğaların səsi eşliyində, gün doğumundan gün batımına kimi söhbət edib, travmalarından bəhs edib, sevdiyimiz mahnıları dinləyək.
          Kofe isə yox, istəmirəm :)

Könlümü üşüdən külək deyilsən,
          Mənə mənim qədər uzaq deyilsən,
          Sən körpə deyilsən, uşaq deyilsən,
          Mən sənə sevməyi necə öyrədim?!
          
          Sınıq təbəssümün gülüş deyil ki,
          Bu görüş mən deyən görüş deyil ki,
          Məhəbbət bir sığal, öpüş deyil ki,
          Mən sənə sevməyi necə öyrədim?!
          
          

mənim sənə sədaqətim təmizdi 
          səndə mənə etibarı itirmə
          mənmi səni sənmi məni tapıbsan? tapdığını saxla barı itirmə

Diyorum ki sevgilim
          Bütün bunlar geçtikten sonra yani
          Senle bir bahar günü otobüse binelim
          Cam kenarına sen geç çiçekleri seversin
          Başını omzuma koy 
          yalnız ben de çiçekleri severim...
          
                    

Hayat durulucak mekan değil ki insan gidilecek liman olsun