Pəncərə kənarı, qar dənəsi səssiz,
Üzündə təbəssüm — qış da sənə heyran.
Sakit bir gözəllik, qəlbi işıq içində,
Elə bil dua kimi, baxışın da dolub ilham.
-İstəyirsən kofe içək?
-İstəyərdim ki, səninlə burda oturub, dalğaların səsi eşliyində, gün doğumundan gün batımına kimi söhbət edib, travmalarından bəhs edib, sevdiyimiz mahnıları dinləyək.
Kofe isə yox, istəmirəm :)
Könlümü üşüdən külək deyilsən,
Mənə mənim qədər uzaq deyilsən,
Sən körpə deyilsən, uşaq deyilsən,
Mən sənə sevməyi necə öyrədim?!
Sınıq təbəssümün gülüş deyil ki,
Bu görüş mən deyən görüş deyil ki,
Məhəbbət bir sığal, öpüş deyil ki,
Mən sənə sevməyi necə öyrədim?!
Diyorum ki sevgilim
Bütün bunlar geçtikten sonra yani
Senle bir bahar günü otobüse binelim
Cam kenarına sen geç çiçekleri seversin
Başını omzuma koy
yalnız ben de çiçekleri severim...