Okadar unutulmus hissediyoeum ki anlatamayacagim Kadar kotu birseym we aslinda ama mutlu olmayan zorluyorum kendimi icimdski yalnizligi nasil kapatacahimi bilmiyorum hwpsi onlarin sucu birazcik degree gorebilseydim bende biraz ilgi gorseydim belkibende biraz olsun iyi hissederdim onuda anliyorum getvekten anlamaya calisiyorum yaklasik iki senedir ama bu icimdski o lanet hissi ve yalnizligi duzeltemiyir en kotusu de beni dinleyecwk bir arkfsasim bir "aile" uyesi yok etragimda ya da benim fikirleeimi onemseyen beni destkekeyen kimse yok etrafimda benim gerceklegimi ve isteklerimi gorwn kimse yok ben onlarin beni icinde biraktigi o enkazdayim ve beni goren kimse yok anlartigim herseyi okadar ciddiye almiorylarki bazrn gercekten kalbimin kirildugini hissediyeoum gwrcekten cok yorgunum ve bir seylerfen umit etmeyi biraktim sanieim.benim gibi bir insani nasil bu hale getiediniz bende anlamadim siz kendiniz soyluyorsunuz dunyanin sonu degil diye ama ayni zamanda bu kadar abartanda sizsiniz lutfen artik dusuncelerimi dikkate alarak davranin cunku Ben bu yasimda hic olmadigim Kadar tukenmis hissediyoeum