Ben yıldız yoklardım karanlıkta,incir ağaçları gülümserdi ve bir yarasa kapımızda gece nöbetindeydi.Zaman kim bilir ne zaman...Hatta belki çocuktum susardım,sessizliğim şiirdi...Sen öyle uzaktan,acıta acıta bakardın bana.Gözlerin kömür kömürdü.Elimdeki gergefe gül işlerdim ben.Çünkü aşkın yaşı o zamanlar bir ömürdü.Zaman kim bilir ne zamandı,hayat bahardı,hatta belki çocuktum.Büyüdükçe yaşamayı unutum