Adellaine Mariano, a fresh graduate from UP Diliman tried her luck to apply at one of the most talked-about marketing company.
Her boss is Boni Pangilinan, the hottest billionaire. Their first meeting wasn't the greatest because of a misunderstandin...
"Adellaine! bat di kana bumalik kagabi? Hinintay pa kita hindi ka man lang nag text" nagtatampung sabi saakin ni sheena nang makita akong pumasok sa office ko
"Hala sorry sheena, may pinakuha kasi sakin si boss kagabi nakalimutan ko"
"True ba itez?! Eh bat hindi kana bumalik sa office? OH MY GOSH dont tell me-"
"Sheena stop overreacting. Si kuya benito ang naghatid saakin kagabi"
"So, ano may bata ba sa bahay ni boss?"
"Sheena!" Muntik ko nang maibiga ang kapeng iniinom ko
"So meron nga?!"
"W-wala" I know I have to keep his secrets.
I know I had to.
During lunch time tinawagan ko si mama...
"Ma? kamusta na? Kasama mo ba si mama jack?"
"Bumili lang saglit si jack ng ulam."
"Ma mababayaran ko na si aling maritessa, pagtapos nun dadalhin ko kayo ni mama jack dito sa maynila."
"Anak naman, hindi ko naman pwedeng iwan na lang dito ang papa mo. Hindi mo na nga ako pinapayagan na bisitahin siya sa bilangguan.."
Tila nabuhay ang galit sa katawan ko.
"Ma bakit ba iniisip mo pa rin ang kriminal na iyon? Ilang beses ka na rin niyang niloko pero bakit mahal na mahal mo parin siya?!"
"Adellaine tatay mo pa rin siya! Mahiya ka naman, konting respeto!"
"Hindi ma! Matagal ko nang kinalimutan na tatay ko siya dahil isa siyang kriminal, mamamatay tao. Ikaw lang ang iniisip ko, mama. Ayokong umasa ka na magbabago at hindi ka na sasaktan ni papa pag nakalaya siya. Once a criminal, always a criminal. Hindi na magbabago pa iyon kaya pwede ba?! Huwag mo na siyang isipin pa dahil yang letseng pag mamahal nyo kay papa ang papatay saiyo!"
"Kasi ganon ang pag ibig, adellaine. Kung mahal mo, gagawin mo ang lahat. Hindi bat hindi pa naman napapatunayan na siya talaga ang pumatay sa mayamang negosiyante na iyon?" Depensa niya kay papa
"Kahit pa! Ma naman gumising ka! hindi na magbabago si papa kahit pa gaano mo siya ka mahal!"
"Wag mo akong mapagsalitaan ng ganiyan adellaine, hindi kita pinalaking bastos! Mahal kita dahil anak kita. Mahal ko ang papa mo dahil asawa ko siya."
"Yun nga ma. Asawa mo lang siya at anak mo ako. Ang asama mo ay isang kriminal at ang anak mo ay galit sa kriminal na tulad niya." Hindi ko na kinaya pang kausapin si mama kaya pinatay ko na ang tawag.
Lagi na lang kaming nag aawat kapag si papa ang topic. Nasa kulungan na siya't lahat pwro nagagawa pa rin niyang sirain kami ni mama.
"Are you okay?"
"Boss!"
"Sorry, I didn't mean to hear your fight with your mom"
"I-it's okay... May kailangan ka ba, boss?"
"Yeah, I need those files from Mr. Cueva, I think he sent it to the company email"
"Yeah sure, I'll check it."
Dahil hindi pa tapos ang lunch break ko, nakastay pa ako sa canteen.
Mabuti na lang at kaunti lang ang tao dito-
"Hey are you sure you're okay?"
Suddenly I broke. Tears running down my eyes..
"Hey, hey" Lumapit at tumabi saakin si boss
"Everything is gonna be okay."
When he hugged me, I felt something.
"It's okay to cry"
I burst, I felt like my eyes are suddenly a waterfall.
"You can tell me, you know. You just have to trust me"
"I trust you, boss"
Later that night nag dinner kami ni boss sa bahay niya.
I opened up to him but I didn't tell him why my father is in jail.
Nakakahiya. Kinakahiya ko siya.
"You know my dad died 3 years ago. Since then I didn't know how to live. My mom was depressed. But eventually, we moved on... Keanna, my mom likes her kasi anak siya ng amiga niya. I never liked keanna though. She's too clingy and there's nothing about that makes her special."
He wiped his mouth and drank wine.
"So when my mom found out she's pregnant and thought I'm the baby daddy, she planned our wedding"
May kinuha siya sa ilalim ng table. It's an envelope.
"Here.." inabot niya saakin iyon
"You're invited to my wedding"
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
"The wedding is in two weeks," he said with a frustrating tone
"How about jacob?"
"I received the DNA yesterday. He's not mine."
"Pero itutuloy mo pa rin ang kasal?"
"If that wedding gonna make my mom happy then so be it"
"How about you?"
"What about me?" I kept my eyes on his, not breaking the tension between us and the conversation.
