Once in a lifetime

Chapter 1

This is just a work of fiction :> Thank you.

"Atin ang mundo" the crowd hyped just like the guy I'm looking at.

Josh's photo on the stage.

Hindi ko alam kung bakit ko nagawang manood ng concert ng SB19 at The Juans bilang front act nila. Siguro dahil napilit lang talaga ako sa almost 5k ticket na napanalunan ko sa isang GA sa isang platform. I don't want to waste it, para ko naring binasura ang effort ng nagbigay.

Someone: "Y/N right?"

Tapik nya sa likod ko na para bang kakilala ko sya. Pero kilala ko nga sya, si Ate Maine. Ang staff ng The Juans.

Maine: "I think you should go to your proper place, sayang ang VIP ticket mo kung nakikisiksik ka sa Gen Ad."

Sagot sya sakin at agad akong sumunod sakanya. Tumango nalang ako at nagpatuloy papunta sa pwesto ko na malapit sa kanila.

Napatingin nalang ako sa paligid ko dahil napakadilim, simula na siguro ng concert nila. I never thought I'll be here still supporting them in their passion. Halos 2 years akong walang balita sakanila dahil sa soul searching ko sa Japan pero hindi naman ako nakalimot. Paano ko ba malilimutan ang 4 years relationship namin?

After the concert is the meet and greet of fans especially sa mga VIP guest and guess what? Napilit ako ng katabi ko na puro sigaw kanina. Nakikita ko naman na nakikilala nya ako dahil sa mata ko pero shhh bahala sya.

(Meet and Greet Place)

I see myself on the line and waiting for my turn holding my version 2 light stick and a pagsibol album at ang isang poster na inclusion ng VIP ticket. Pirmahan kaya 'to?

"Next" the staff said to me.

I saw Pablo smiling at me. I've talked to him that I'll attend their concert pero hindi ko sinabing VIP ang meron ako.

"Y/N" Pablo shouted as he gets up from his seat to hug me.

"Ahhh ehhh, Pablo" pekeng ngiti ko at kumalas sa yakap nya.

I saw Josh looking at me pero agad rin syang umiwas. His eyes is talking to me, kung ano man ang nararamdaman nya ay ganundin ako.

"Nice merchandise Y/N napakainactive mo ah" Stell laughed as he signed to my poster.

"My merch was left at home. Akala ko kasi hindi ako mapapansin sa GA." Sagot ko at napatingin ulit kay Josh.

"Mind if you join us later? Kung sasama ka, ililibre ko narin sila." Sagot naman ni Jah at nakita kong tumataas ang kilay ni Ken hudyat na sumama na ako sakanila.

"Sige. Chat mo nalang ako Jah" ngiti ko at inabot ang camera ko sa staff na naroroon.

I see myself smiling beside Josh, sinadya ata nilang dun ako puwesto pero ayos narin yun at agad akong dumeretso sa hiniram kong kotse habang nag aantay ng chat ni Jah.

'Noodle stop kami right now. Sunod ka nalang'
mensahe nya sakin at agad kong pinaandar ang sasakyan at umalis.

Pagkarating ko sa lugar ay tahimik ito dahil siguro alas dos na ng madaling araw.

"Y/N" pagsalubong sakin ni Ken at agad syang tumingin kay Josh upang kunin ang atensyon nito.

"Napakaganda mo na talaga, umaasenso ka narin talaga no?" Dagdag nya. Napatawa naman ako.

"NagJapan lang, asensado agad? Sakto lang para mabuhay everyday" sagot ko sakanya at narinig ko ang halakhak ng bawat isa.

I miss this squad.

"Huy Josh, di ka kakain?" Tapik ni Stell sakanya at napatingin naman ako, hindi nya ginagalaw ang pagkain nya.

"Parang namang bago ka kay Josh, nakadie--" naputol ang sagot ko at napainom ng tubig.

Maling makisali ako sa usapan nila.

"How about you? You eat food with shrimp?" Sabat nya at napayuko nalang ako.

I knew what he mean. Selfish na kung selfish ay gusto kong maospital sa oras na 'to para magkaroon kami ng oras together. Para lang makausap sya.

"Owshii---" Ken murmurred and he looked at me.

"Goods lang yan Y/N you got my back, may meds ako sa bag" ngiti nya and I smiled back.

Ken is always there to save me from awkwardness.

We continued talking about our career in our hotel room, luckily I got a room near them kaya natuloy ang casual drink namin.

For the first time I saw Pablo drink a lot pero siguradong malakas ang tama nya.

"Y/N" he asked. May tama na nga talaga.

"Do you still love Josh?" He asked out of nowhere. Napalunok ako sa tanong nya at napalingon rin kung nasaan sya. He's busy looking at his phone.

Do I still love him?

Now the tables have turned at ako na ang nalasing. Almost 2 hours of drinking ay may tama na rin ako. I get up at papalabas na ng unit pero naramdaman ko ang kamay na nakahawak sa bewang ko at ang tanging hiyaw ni Justin.

"AYAN ANG GUSTO KO, COMEBACK AHDHSHS" ngiti nya na hindi na kita ang mata. Agad syang napahiga sa kama nya at nanahimik na.

"Your keys?" Someone asked me and I handed him my bag, I don't care who he is. Gusto ko lang matulog at iiyak ang sakit na nararamdaman ko dahil sa coldness nya sakin.

"How can you handle wine that much? What if something happens to you?" He asked.

I looked at him at dinikit ang hintuturo ko sa labi nya.

"Shut up, I have Josh to carry me whenever I get drun---" I answered but he cut it up instead he carry me to my bed and hugged me.

It feels home. I need to sleep.