Chasing The Badass (Badass Series #3) Complete

Chapter 7

I was so lost. I've been hoping to touch him in the dark, to caught him, to know if he's okay, to know what's wrong with him, to know if he still like me more than I like him and to hope that he will be here and stop this fucking nonsense.

I slowly shook my head and my eyes became cold when Riguel stares at me with his bored eyes. He don't like this...he don't like this like me. Can't we just run? Can't we just turn our back and leave in this municipal hall? Can't we just...stop this?

"Again Amethyst, do you accept Riguel to be your husband?"

I swallowed hard and looked at the Mayor.

"What if I don't Mayor?" matapang na tanong ko. Narinig ko ang singhapan sa likuran ko, agad akong tumawa. "Just kidding. Masyadong tensyonado ang lugar na 'to? Hm? Loosen up guys." tumatawa pa rin ako at nagtaas pa ng dalawang kamay.

"Amethyst." rinig kong sambit ni Daddy.

"Okay, okay. Minsan lang ako ikasal kaya nagbibiro, bawal pala 'yon? Bakit hindi sinabi sa akin?"

"Amethyst." saway ni Riguel.

I laughed and nodded at the Mayor. "Sinasagot na kita Mayor," nanlaki ang mata ng Mayor, binata pa ito. "Joke lang, I do Mayor." sumasakit na ang tiyan ko sa kakatawa.

Minsan na nga lang magbiro, hindi pa nila sakyan.

Tawang-tawa ako habang pinapagalitan ako ni Daddy matapos ang kasal, civil wedding lang at konti lang ang dumalo. Mga ninang at ninong lang at sina Daddy.

Nakatanggap ako ng text kanina kay Catana na hindi pa rin nila macontact si Heizer. Dalawang linggo na ang lumipas, out of coverage pa rin siya. Alalang-alala na ako pero wala naman akong magagawa. Ang kailangan ko lang gawin ay tapusin ang kasal na ito at bisitahin si Heizer doon. Yes, I will visit him. Ang honeymoon kuno namin ni Riguel ay sa ibang bansa kaya naman maghihiwalay kami ni Riguel doon at bibisitahin ko si Heizer. Magkikita lang kami ni Riguel ulit para magtake ng pictures at ipakita sa mga tao na magkasama kami.

Hindi ko alam kung umabot na ba ito kay Heizer pero hindi naman siya nakokontak kaya malamang hindi pa. At panatag ako dahil busy siya roon, wala siyang oras para makibalita rito. At kung magkakaroon man siya ng balita tungkol sa akin ay malamang sa malamang ay kokomprontahin niya ako.

He trust me.

"Don't look at me like that, I don't like this idea too." he hissed.

I rolled my eyes and stormed out of the living room. I went to the guest room and fixed my things there. Bukod kami ng room, malamang!

"Riguel! Mag-impake ka na. Aalis na tayo maya-maya!" sigaw ko dahil inaayos ko na rin ang mga gamit ko at nilalagay sa maleta.

Madaling araw kasi kami babyahe papuntang airport kaya naman dapat maayos na ang lahat para dere-deretso ang tulog namin.

Hindi siya sumagot kaya malamang ay nag-iimpake na 'yon.

Alas 3 nang madaling araw ay gumising na ako at gumayak. Kinalabog ko naman ang pinto ni Riguel para magising ito at gumayak na rin. Matapos naming mag-ayos ay agad kaming nagpahatid sa driver nila sa airport. Syempre, alangang sa impyerno. Just kidding.

"Sa tingin mo aabot tayo ng isang taon?" I suddenly asked Riguel, he's sitting beside me inside the plane.

He shrugged. "Let's just wait till the fucking problem they were talking about will be solve."

"Bakit kasi hindi na lang ibang solusyon ang inisip nila?" inis na tanong ko, binubunton sa kanya ang inis sa mga nagplano sa kasal namin.

"They are fucking crazy, dumbasses." he said while shaking his head.