NEEDED [OR] လှောင်အိမ်ရှင်( Completed)

ep - 39 (Zaw)

အပိုင္း ၃၉
.
.
.
ေအးျမေသာဝင္းပပလမင္းႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး သူ႕ရင္ေတြပူေလာင္လာသည္။
အခုလိုၿငိမ္သက္ေနတာ မေကာင္းဘူး။
ထိုစဥ္ေဘးနားမွေလတိုးသံက ေမႊးပ်ံ့ပ်ံ့ရနံ႕ကိုသယ္ေဆာင္လာ၏။
သူႏွစ္သက္သည့္ ထိုရနံ႕က အခုမ်ားတြင္ေတာ့သူ႕စိတ္ကို မေျဖေလ်ာ့ေစနိုင္ခဲ့။

" ရန္ေလး..."

ခ်ိဳုသာေသာ္လည္း အက္ကြဲမႈေတြေပ်ာ္ဝင္ေရာႏွောေနသည္က ၾကား႐ုံႏွင့္ခံစားမိသည္အထိ။
ရွင္းလင္းက်ယ္ျပန့္ေသာကားလမ္းမႀကီးသည္ ညအေမွာင္ယံရဲ႕မလင္းတလင္းလေရာက္ေအာက္ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ျခားဖြယ္ ေကာင္းေနသည္။

" ညက ဘာလို႔ေမွာင္မိုက္လြန္းေနတာလဲ ဟင္ ။
ငါ့ကို မြန္းက်ပ္ေအာင္ ပိုလုပ္ေနသလိုပဲ "

ကားေနာက္ဖုံးကိုဖြင့္ၿပီးထိုင္ေနေသာ လူႏွစ္ေယာက္၏အၾကည့္တို႔က တစ္ျခမ္းပဲ့လေကြးေကြးေလးဆီမွာသာ အေျခတည္သည္။
ပူးကပ္ေသာအေနအထားမဟုတ္ေသာ္လည္း က်ယ္ေလာင္ေနေသာႏွလုံးခုန္သံတစ္ခုကို ထိုသူႏွစ္ေယာက္လုံးၾကားေနရ၏။
ေဆြးေျမ့ေျမ့မ်က္ဝန္းလွေတြက ပုလဲေႂကြသည့္အခါ မၾကည့္ရက္ေသာလျခမ္းေကြးေလးသည္ တိမ္ေတြၾကားထဲေျပးဝင္သည္။
သူမေဘးက တိမ္ေလးဟာလည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ့ေႂကြေန၏။

" အဟက္.....အ႐ူးတစ္ေယာက္လို လုပ္မိျပန္ၿပီ "

ေဆးေရာင္ျပယ္လြင့္ေနေသာပါးျပင္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဖိသုတ္ၿပီး သူမဟာ ခပ္ဟက္ဟက္ရယ္သည္။
ရယ္သံေတြကလည္း....က်ိဳးပဲ့ေနခဲ့ျပန္ေသး၏။

ႏွစ္သိမ့္ဖို႔စကားရွာမရသည့္အခါ ေငးေငးေလးပဲၾကည့္ေနလိုက္သည္။
သူမဟာ လွသည္။

ပန္းခ်ီဆရာေတြ မေရးဆြဲတတ္ေအာင္...

ပန္းပုဆရာေတြ မထုလုပ္တတ္ေအာင္....

ကဗ်ာဆရာေတြ မဖြဲ႕ႏြဲ႕တတ္ေအာင္.....

သူမဟာ...... ဆန္းၾကယ္စြာ လွသည္။
မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္လည္း လွသည္။
ေဒါသထြက္သည္အခါ ရဲေနတတ္သည့္ပါးျပင္ေတြကလည္း သူမကိုပိုလွေစသည္။

ေငးၾကည့္ခ်င္းေတြဟာလည္း လွပမွန္း သူမကိုေတြ႕မွ သိခဲ့ရသည္။
အၿမဲေငးၾကည့္ခ်င္သည္.....
အၿမဲ ျမင္ေတြ႕ခ်င္သည္....
အၿမဲ...အၿမဲ....
ခ်စ္ေနခ်င္သည္။