hwbane

hug, bolum dort

Bize, bizden başkası yardım edemez.

o gece

Havanın rengini alan deniz, dalgaların sesi ve sahil kokusu. Kumlarda oturan iki genç, konuşmadan denizi seyrediyorlardı. Ya denizin güzelliği onları büyülediğinden konuşmuyorlardı ya da konuşmaya güçleri yoktu. Sessizliği uzun, siyah saçlara sahip uzun boylu genç bozdu.

"Konuşmak ister misin?"

"Hayır, sadece denizi izleyelim. Lütfen"

Genç, aldığı cevap ile önünde duran içki şişesini açtı ve manzarayı izlemeye geri döndü. Ikisinin aklından geçenler, belki şuan konuşulsa düzelebilecek şeylerdi. Ama onlar şuan manzarayı izlemek istemişlerdi.

"Hani böyle olur ya, boğulmak istersin. Dayanacak gücün kalmamıştır. Hayata tutunmak için bir sebep ararsın. Günlerdir bir sebep arıyorum. Yaşamak için bir sebep"

Minho, sözlerinin ardından akan göz yaşlarını eliyle silmiş, derin bir nefes vermişti. Her şeyi anlatmak istiyordu. Bu kadar mı kötüydü her şey? Bir yabancıya tüm hayatını anlatmak isteyecek kadar kötü müydü?

"Konuşmak bazen en iyisidir Minho. Bazen içine atmak sanıldığı kadar kolay değildir. Konuşmak istemiyorsan eğer, sarılalım. Buna ihtiyacının olduğunun farkındayım"

Minho, ışıldayan gözler ile Hyunjin'in gözlerinin içine bakmıştı. Baktığında gördüğü şey, huzurdan başka bir şey değildi. Minho sarılmayı sevmezdi. Ama şuan gerçekten ihtiyacı vardı.

Hyunjin'e yaklaşıp, kollarının arasına girmişti. Hyunjin ise başını, Minhonun başının üstüne koymuştu. Dakikalarca birbirine sarılmışlardı. Sarılmak, bir insan için kolay bir şey olsa da, kendisine sadece annesinin sarılmasına izin veren Minho için çok kolay değildi.

Sarılmaya devam ederken, Hyunjin kollarındaki bedene şunları söyledi;

"Yaşadığımız şeylerin zor olması, bundan soraki yaşadıklarımızında zor olacağı anlamına gelmez. Ben eminim, bundan sonra çok daha iyi olacaksın"

Bu sözlerin ardından Hyunjin'in kollarından çıkıp, sigarasını yakmıştı. Bu gece burada her şeyini konuşmayı çok istiyordu, pişman olacağını bile bile.
Ama bundan önce yapması gereken bir şey vardı.

"Teşekkür ederim ve özür dilerim"

"Ne için?"

"Bana destek olduğun için, teşekkür ederim"

"Rica ederim her zaman buradayım. Peki ya özür, o ne için"

"O da bunun için"

Cümlesini bitirmesinin ardından Hyunjin'in kucağına çıkıp dudağından öpmüştü. Pişman olacağını bile bile hemde.

Günümüz

[Minho-Hyunjin]

Hwang
O gece yaptığın her şeyden pişmansın öyle mi?
Neden yaptın o zaman?

Lee
Bir anlık dalgınlığıma denk geldi o kadar
Ayrıca sadece öptüm abartma
Kendim hakkımda anlattığım her şeyi unut
ve lütfen bir daha bana yazma

Hwang
öyle olsun Minho
mutlu ol benim için yeterli

"Sarılmak her şeyi daha iyi yapar"- Christopher bang

konuyu biraz daha acmak isterdim ama
ilerleyen bolumlerde lwzim o yuzden bu kadarcik yeteril
yorum yapmayi unytmayin
tiktokta reklam yaparsaniz cok mutulu olurim