𝐡𝐚𝐫𝐝 𝟐 𝐟𝐚𝐜𝐞 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐭𝐲 ↬ 𝐭𝐚𝐞𝐤𝐨𝐨𝐤 ✓

1.0

/flashback

Haziran zamanı, 90'lar, papatya tarlaları ile dolu bir kasaba.

Misafir olarak gelene kadar birbirini tanımayan iki genç.

"Bu tarlalarda kasabadan birine ait. Çok güzeller değil mi?"

"Evet"

Papatya tarlasının yanından geçerken arabanın camından baktığında ilk kez görmüştü Taehyung Jungkook'u. Kısa bir bakışmaydı uzun sürmemişti.

Jungkook'un amcasının evine misafir olarak gelmeleri ile ikinci bir karşılaşmaya neden olmuştu. Jungkook papatya tarlasından dönüyordu, papatya Jeon ailesi için önemliydi, gelir kaynaklarıydı. Gerek çay yapımında gerekse süs yapımında kullanılan papatyalar evin her bir köşesinde ya kurumuş ya da dalından yeni koparıldığı belli olan bir şekilde Jungkook'un amcasının görüp azarlamaması için üst kattlarda ya dolabın üzerinde ya da yerde olurdu.

Koparılmış papatyalar genelde hep Jungkook'a ait olurdu. Onları koparır, en güzellerinden bir taç yapar annesinin mezar taşının üstündeki kurumuş tacı alıp yaptığı yeni tacı oraya koyardı.

Doğduğu anda kaybetmişti Jungkook annesini ve ardından babasını. Aile kavramı amcası ve yengesinden ibaretti ki kendi çocukları olmayan bu çift onlara emanet kalan Jungkook'u kendi çocukları gibi görüyor, asla ayırmıyorlardı.

Papatya tarlasının varisiydi Jungkook. Amcası ve yengesi artık tarla ile ilgilenemeyecek hale geldiklerinde düşünmeden onu Jungkook'a vereceklerdi.

Bir kasaba eviydi yaşadıkları ev. İki katlıydı, kendisi amcası ve yengesi dışında büyükannesi, büyükbabası da vardı, bir de her yaz gelen teyzeleri.

Yazın ilk gününde dolardı ev. Hem akrabalar hemde misafirler ile. Taehyung bu misafirlerin çocuklarından biriydi. Jungkook'un aksine o memur babası yüzünden bir şehirde doğmuş, bir şehirde büyümüştü ama onda şehir çocuğu egosu yoktu. Kasabayı severdi, doğallığı severdi, özellikle papatyaları ki bu sevginin nedeni Jungkook'tu.

Garip bir ikinci karşılaşmadan sonra yakınlaşmıştı ikili. Garip bir ilişki vardı aralarında. Taehyung sadece Jungkook'un gündelik hayatına uyum sağlamaya çalışıyordu Jungkook ise yaşıtı biri ile olduğu için mutluydu ve bildiklerini ona öğretmek istiyordu.

O yaz balık tutma, papatya taçları, papatya çayı ve papatya kokulu ev ile geçmişti.

Sonraki yaz geldiğinde Taehyung bir şeyden emin olmuştu.

Papatya kokulu çocuğa aşıktı.

•

O yazdan sonraki yaz ise daha farklı geçmişti.

Taehyung ve Jungkook yalnızdı.

Daha doğrusu büyükanne ve büyükbaba ile yalnızlardı ama yazları eve genelde gelmeyen ve dağın ilerisindeki evlerinde yaşayan ikili varla yok arasında olduğu için yalnız olduklarını kabul ediyorlardı.

2 ay boyunca yapacak çok şeyleri olmuştu.

El ele tutuşmak, sarılmak ve öpüşmek gibi.

Taehyung ani bir cesaretle tam olarak seni seviyorum demese bile söylediği sözler ile Jungkook'un kulağının arkasına koyduğu bir papatya her şeyi açıklamaya yetmişti.

Taehyung'un hisleri boşa değildi. Papatya çocuğun kalbi ona atıyordu.

•

Üçüncü yaz aşk dolu maceraların yaşandığı bir yaz olmuştu.

Bir aylıktı ama bir yıla sığdırılacak anıları peşi peşine getirmişti.

El ele tutuşmalar, birlikte bisiklet sürmeler, papatya toplamalar, derede yapılan su savaşları ve yemek masasında yan yana otururken birbirine değen parmaklar, hepsi anı adlı kutucuğun küçük tozlarıydı.

Sevgili olan ikili bir ayı kendilerine ve sevgilerine yetecek şekilde geçirmişler, kısa bir veda ile sonraki yazı beklemeye başlamışlardı.

Taehyung'un gelmediği sonraki yazı.

•

"Yine mi aynı kişiye Jungkook?"

"Evet. Arkadaşımın nasıl olduğunu merak ediyorum"

Yedinci mektubunu görevliye vermişti Jungkook. Yaz gelmişti, papatyalar açıp kurumuştu ama bunlara rağmen Taehyung yoktu.

O yaz gelmemişti. O yaz sarılmamışlardı. O yaz ev ilk kez boştu. Jungkook ilk kez yalnız değildi ama ilk kez sevgisizdi. Taehyung'la gittikleri her yere gidip onunla geldiğinde ne yapacaklarını planlayıp durdu.

Sonraki günü planladı. Taehyung gelecek eminim diyordu ama gelmedi.

Diğer günü planladı. Babasının işi çıkmış olabilir diye düşündü. Babasının işi yoktu ama Taehyung yinede gelmedi.

Sonraki günüde planlamış ona güveniyorum demişti. Ona güvenmişti ama Taehyung gelmemişti.

O yaz gelmedi ve sonraki yazda. Evlendiği haberi kasabaya duyuruluna kadar Taehyung'un ne kendisi ne adı o kasabaya hiç adım atmadı.

Jungkook onu bekledi, aylarca, yazlarca, esmer gencin onu bıraktığını kabul edene kadar onu bekledi. Bıraktığını ise esmer gençten gelen bir düğün mektubu ile anladı. Taehyung evleniyordu ve papatya kokulu sevgilisiyle değildi.

•

Sevgili Jeon ailesi,

Üzerimde çok hakkınız var. Bunun için size çok emektarım. Her yıl gönderdiğiniz çilekler ve süsler için ailem müteşekkirlerini sunuyorlar. Bu yaza düğünüm var. Düğün yeri mektupta yazıyor. Sizi düğünümde görmekten onur duyarım. Benim ikinci ailem sayılırsınız. Hepinize saygılarımı sunuyorum.

-Sevgilerle Taehyung

•

Sevgili Taehyung,

Mektubun için ailem adına teşekkür ederim. Mektuplarımı aldın mı bilmiyorum ama sanırım almadın. Olsun, sorun değil. Kaç yaz seni beklediğimi bilemesem bile sorun değil. En yakın arkadaşın olarak bu mutlu haberi böyle bir mektupla aldığım için çok kızgınım sana. Yinede mutluluğunu dilemek dışında yapabilecek bir şeyim yok. Ne yazık ki düğününe gelemeyeceğim. Güzel Sanatlar Üniversitesini kazandım, oraya gideceğim. Büyükşehirde. Belki bir gün yanıma gelirsin. Okulun adını mektuba yazdım.

Seni özledim lütfen bu yaz gel.

Papatyaları kuru bırakma.

Papatyalar seni özledi.

-Sevgilerle Jungkook.

•

Mektubuna cevap gelmedi, mektubuna cevap verecek tek kişide gelmedi.

Jungkook üniversiteye gitti. Taehyung evlendi ve bir çocuğu oldu.

İkiside büyüdü kalplerinde yarım bıraktıkları sevgileri ile beraber.

Jungkook'un sevgisi geçmeyecek bir acıya dönüşürken Taehyung'un sevgisi sadece pişmanlığa dönüşmüştü.

Papatya kokulu sevgilisi artık papatya kokmuyordu, papatya tarlası satılmıştı, Jungkook kasabadan ayrılmıştı. Papatyalar bir daha açmamak üzere kurumuştu.

Kader onları bir video ile tekrar karşılaştırana kadar ikili birbirinden uzak bedenleri ama birbirine bağlı sevgileri ile yaşamaya devam etti.