— Ella Min
// errors ahead //
Her POV :
Andito ako ngayon sa kwarto ko at nagrereview ng biglang may kumatok.
“ A-Akira? ” tawag ng kung sino sa labas ng kwarto ko.
“ Sino po yan? ” tanong ko.
“ Si Manang Mels 'to. ” aniya. Tumayo ako at pinagbuksan si manang.
“ Ano po ’yon, manang? ” tanong ko ulit rito.
“ Tawag ka ng Daddy mo. ” malungkot na sabi n’ya sa’kin. Napatitig ako dito. Alam ko na kung bakit ako pinatawag haha.
“ Sige po. Pasabi papunta na po. ” sabi ko ’saka sinarhan ito at nag ayos.
‘ lagi naman ganito. ’sabi ko sa isipan ko. Pagkatapos mag-ayos ay lumabas na ako at nagpunta sa office ni Daddy. Nang makarating ay kumatok ako agad.
*knock* *knock* *knock*
“ Come in. ” rinig kong sabi ni daddy. Lumunok muna ako bago pumasok. Ando’n din si mommy. Tinignan ako nito ’saka nginitian.
“ D-daddy? Bakit nyo po ako p-pinatawag? ” utal utal na tanong ko. He cleared his throat.
“ Akira. ” sambit n’ya sa pangalan ko. Halatang pinipigilan lang magalit.
‘ ito nanaman tayo. ’ sambit ko uli sa isipan ko.
“ What is this?! Bakit meron kang failing grade?! ” napapikit ako ng sumigaw na ito.
“ S-Sorry.. ” kinakabahang sabi ko.
“ Sorry?! Hah! ” 'di makaniwalang singhal ni Dad.
“ My god Akira! You're a honor student! Then what!? You just failed! ” galit na sigaw n’ya. Wala akong nagawa kundi ang mapatungo.
“ I-I’m sorry D-Daddy... Ginawa ko po ang lahat... I give all of my best, and that’s my best. ” sabi ko habang nakatungo.
“ All of your best?! ” galit na tanong nya.
“ Are you kidding me?! Kung binigay mo lahat edi sana wala kang failing grades!! Buti pa ’yong kuya mo ang talino! Sa’n ka ba nagmana, huh?! Lahat kami matalino ikaw lang ang hindi! Napaka-tànga mo! ” sigaw nya ’saka lumabas ng office. Sunod sunod na tumulo ang kanina ko pang pinipigilan na luha.
“ Anak, pag-pasensyahan mo na ang Daddy mo. Stress kasi sya ehh.. ” 'di ko napansing nakalapit na pala si Mommy sakin. Pinunasan ko ang luha ko at tumingin sakan’ya ng nakangiti. Pekeng ngiti.
“ It's okay Mom. I understand. ” nakangiting sabi ko ’saka umalis at nagpuntang kwarto. Napaupo ako sa sahig at napahagulgol.
“ Bakit laging ganito? Bakit kailangang mangyari sa’kin 'to? *sobs* ” tanong ko sa sarili ko habang patuloy na umiiyak.
“ Why? Bakit kailangan ako pa ang makaranas nito? Why me? I'm tired! I'm fvcking tired... ” nanghihina ko nang sabi.
“ ’Di ko maintindihan.. Pinagbubutihan ko naman eh.. Binibigay ko lahat ng best ko but... Why? Bakit kailangan marinig ko yun? ” tanong ko sa sarili. Pinunasan ko ang luha ko at tumayo. Lumapit ako sa kama ko at kinuha ang lubid na matagal ko nang tinatago sa ilalim ng kama ko. I smiled.
“ Siguro ito na yung time... This is the right time to rest... ” sabi ko ’saka isinabit ito sa may bintana. Nang maayos ay kinuha ko ang upuan at tumuntung doon at itinali sa leeg ko ang lubid.
"This is it.. I love you Mom, Dad and Kuya.. I love you..." sabi ko ’saka tumalon paalis sa tinutuntungan kong upuan. Nakaramdam ako ng pagkahirap sa paghinga. Napangiti ulit ako.
"Goodbye." huling nasabi ko ’saka nawalan ng malay.
[ : contains 525 words. ]
