Spakowałam potrzebne rzeczy. Jakieś cieplejsze ciuchy, bo nie mam pojęcia jak tam jest w nocy. Znaczy, spakowałam bluzę i kocyk, ale taki malutki. Oczywiście musiałam się umyć w domu, bo tam niby gdzie? Zayn przyszedł jakieś dwie godziny temu. Obecnie siedzi w salonie i ogląda coś w telewizji, a ja i Harper się szykujemy na tą noc. Nie odzywam się do dziewczyny. Nie rozumiem, dlaczego pozwoliła mu z nami iść. Miał to być nasz wieczór, a on wszystko zniszczy. Chociaż... Chyba za bardzo przesadzam. Nie musi być aż tak źle. Może będzie wesoło? Zayn + Harper = przygoda. Raczej wybaczę jej to.
Już w pełni gotowa poszłam do kuchni, aby wziąć z lodówki chłodzący się alkohol. Trzeba mieć plan B, jakby było nudno. Chociaż wątpię w to szczerze. Dochodziła godzina 18:00, więc postanowiliśmy się już zbierać. Wraz z Harper wzięłyśmy większe torebki, aby ludzie nie skapnęli się. No bo jak by to wyglądało, gdybyśmy tak z torbami weszły? W sumie... Normalnie, ale dziewczyna tak wymyśliła i koniec.
-Gotowi na noc waszego życia? - zapytała Harper, szturchając Zayn'a.
-Noc naszego życia? - zapytaliśmy równo z mulatem.
-No tak - zaśmiała się dziewczyna.
-Czy to będzie noc mojego życia, przekonamy się - powiedział Malik. Puścił mi oczko, a ja wiedziałam o co mu chodzi.
-To może ja pójdę do innej kapsuły? - zaproponowała brunetka.
-Nie musisz.
-Jak chcesz.
Powiedzieliśmy w tym samym momencie, po raz kolejny.
-Zdecydujcie się - mruknęła Harper, wyrzucając ręce w powietrze.
Szliśmy w stronę London eye, daleko nie mieliśmy, na szczęście. Ładna pogoda dzisiejszego dnia to zdecydowanie powód do radości. Co by się stało, gdyby miałaby być burza? Ja bym w tej kapsule palpitacji serca bym dostała.
Dochodziliśmy już pomału do celu. Dużo ludzi chodziło wzdłuż Tamizy, z tego co zauważyłam. Jak byłam młodsza i z rodzicami odwiedzaliśmy Londyn, zawsze lubiłam przychodzić nad tą rzekę. W tym mieście ona podoba mi się najbardziej. Rzadko tutaj przychodzę, ale to się zmieni.
Jutro odwołali nam wykłady, chociaż i tak bym nie poszła. Zauważyłam, że zbyt często tam nie jestem. Muszę się do nauki przyłożyć. Znaczy. Cały rok się starałam i dość dobrze mi idzie. Tyle, że o fotografowaniu wiem dużo. Rodzice mamy pasjonowali się tym, co przekazali też mi. W wieku 12 lat, robiłam wraz z dziadkami, zdjęcia przyrodzie na wsi. To jest coś co kochałam, kocham i kochać będę. Niestety, ostatnio wszystko zaniedbuję. Fotografowanie też. Nie pamiętam, kiedy ostatnio miałam aparat w dłoni.
-Bess, żyjesz? - Harper machała mi dłonią przed oczami.
-Tak, tak - szepnęłam.
-O czym tak rozmyślasz? - zapytała dziewczyna.
-Zapewne o mnie - zaśmiał się Zayn.
-Mylisz się, kolego. W sumie to nieważne. Wchodzimy?
Byliśmy już pod London eye. Brunetka spojrzała do góry i zaczęła liczyć kabiny.
-Ta musi być nasza! - krzyknęła, gdy jedna z nich była na dole, aby wejść do niej.
Brązowooka niczym torpeda pobiegła do kabiny, a ja z Zayn'em powolnym krokiem doszliśmy do niej.
-Nie, nie, nie. gdzie państwo wchodzą? - zapytała Harper, gdy jacyś starsi ludzie chcieli wejść wraz z nami.
-No do kapsuł, niby gdzie indziej mielibyśmy? - Starsza kobieta uniosła brwi.
-Przepraszam, ale mamy na nią rezerwacje - powiedziałam, a kobieta i mężczyzna wycofali się.
-Nie wiedziałem, że można sobie rezerwować kabiny - przyznał Zayn, gdy ruszyliśmy do góry.
-Ja też nie - przyznałam, wzruszając ramionami.
-No to co? Wieczór czas zacząć! - krzyknęła Harper, wybierając numer w telefonie. - Cześć, Peter. My już jesteśmy w kabinie - powiedziała do telefonu. - No w tej co mi kazałeś - mówiła.
-Z kim ona rozmawia? - zapytał mnie Zayn, siadając na podłodze.
-Ze swoim byłym chłopakiem - wytłumaczyłam, a on skinął głową.
***
Kabiny stanęły w miejscu dobre trzy godziny temu. Harper miała wszystko przemyślane. Otworzyła takie specjalne coś, co nie wyglądało ani na drzwi, ani na okno*, dzięki czemu świeże powietrze wlatywało do środka. Lekko wstawieni rozmawialiśmy na najróżniejsze tematy. Musze przyznać, że było fajnie. Po tych siedmiu piwach wypitych przeze mnie. Zayn pił o wiele mniej, bodajże dopiero trzecie, a Harper tak jak ja - siódme. Mniejsza o to.
-Jakie miałeś plany na przyszłość, znaczy przed tym jak zacząłeś pracować w klubie? - zapytała brunetka.
Dobre pytanie zadała. W sumie nigdy nad tym nie myślałam, a chciałabym poznać na nie odpowiedź.
-Chciałem być politykiem - powiedział.
Z moich ust wydobył się śmiech. Chciał być politykiem, a skończył jako rozbierający się koleś dla gejów?
-Nie spodziewałam się takiej odpowiedzi - stwierdziła moja przyjaciółka.
-Ja też - śmiałam się.
-To nie jest śmieszne! - krzyknął Malik.
-Zluzuj stringi - zaśmiałam się, zdecydowanie alkohol był w moich żyłach.
Nim się obejrzałam leżałam na podłodze, a Zayn na mnie. Między naszymi twarzami były minimetry, a mi chciało się śmiać. Musiałam wyglądać jak burak. Nie dlatego, że byłam zawstydzona, bo nie byłam. Lecz dlatego, że śmiałam się i nie potrafiłam nad tym zapanować.
-Teraz co powiesz?
-Że jesteś ciężki i chce mi się spać - powiedziałam i ziewnęłam. Po chwili moje powieki zamknęły się, a ja usnęłam.
8 + epilog do końca x
*Zmyślone! Idk jak tam jest wgl, ale nic takiego co napisałam nie ma na 100% xD
Bess, laska, co jest z Tobą nie tak? XD
Mam dla was NIESPODZIANKĘ! ALE DOWIECIE SIĘ O NIEJ DOPIERO W PRZYSZŁYCH ROZDZIAŁACH :*
![](https://img.wattpad.com/cover/35403275-288-k132423.jpg)
YOU ARE READING
Gay Club • malik
FanfictionJedynym sposobem pozbycia się pokusy jest uleganie jej. Zwiastun: @luvasharry Okładka - @luvasharry #12 in fanfiction 29.06.2015