Danielle hızlı adımlarla taksi durağına ilerledi, boşta bir taksiye binip hastanenin adını söyledi. Yaşadıkları yer pek büyük bir yer olmadığı için şehir merkezinde bulunan bir hastaneye gidecekti, Haerin'in evini okula gelmediği süre zarfında ödevleri ona götüren ve ileten bir sınıf arkadaşından öğrenmesi pek zor olmamıştı.
Hastanenin önüne vardığında taksiden indi, hastanenin içine acilden girerek Haerin'in odasının numarasını öğrendi. Yoğun bakımdan çıktığı bilgisini öğrenmesi ise kalbinde ağır bir çarpıntıya sebep olmuştu Danielle'in. Işık hızıyla dudaklarında numarasını mırıldandığı odaya koştu, içeriye girdiğinde karşılaştığı hemşirelere ve doktorlara nefes nefese bakarken hafif bir baş selamı verdi, kısa bir açıklamadan sonra kolunda serumla yatakta uzanan Haerin'i gördü aradan, ten rengi bembeyaz, bütün yüzü çökmüş o kız; Haerin. Ölümle cebelleştiğini kendi gözleriyle görmüştü, ilk defa bu kadar yakınken bu şekilde görmenin etkisiyle kalbine üst üste darbeler yağmaya devam etti Danielle'in.
"Sonunda yüzyüze konuşabiliriz" Haerin mırıldanarak zorlu bir şekilde konuştu. Kısa sürede bu kadar hızlı ve teşhisi bir türlü konulamayan bir hastalığı kaldıramamıştı vücudu, zayıf olan bedeni her geçen gün incelirken kemikleri sayılır bir seviyeye gelmişti. Okula gittiği bir günde bile sınıftan çıkamamış, kendini belli etmemek için elinden geleni yapmıştı. Danielle bu halini görsün istemiyordu, artık kaçınılmaz son Haerin için ailesinin yanıydı.
"Evet Haerin, sonunda." Haerin'in düşüncelerini bölen şey Danielle'in huzur dolu ses tonu oldu.
...
İki kız saatlerce konuşmuştu. Haerin arada nefesi kesildiği için zorlansa bile belli etmemek için kalan son gücünü kullandı. Zorlanıyordu, fakat Danielle'in neşesini ve kalan vaktini üzüntüyle harcamak istemiyordu.
"Haerin, fotoğraf çekelim mi?"
Haerin, Danielle'in ani sorusunu bir an yadırgasa bile bozuntuya vermemek adına sakince başını salladı, yatakta zorlu bir şekilde hafifçe doğruldu. Danielle telefonunu çıkartınca ve hafifçe dönünce arkasında duruyordu. İlk başta kendi iradesiyle minik bir hoşlantı duyduğu kızın bu şekilde bir anı bırakması Haerin için çok değerli kalacaktı, kamera açıldığında çökmüş yüzünü umursamadan ana uygun bir poz verdi. Fotoğraf çekildikten sonra Danielle'in yardımı ile hasta yatağına geri uzandı.
Danielle saatlerce Haerin ile birlikteyken bir süre sonra, gitme zamanı gelmişti, Bir anda Haerin'in zayıf bedenini fazla zorlamadan sarıldı, bir şey demedi fakat bu sıcak temas bile birçok sorunun cevabı olmuştu. Gülümseyerek utangaç adımlarla odadan çıkarken yüzündeki gülümseme asla solmamıştı, belki son anlarıydı Haerin'le ama huzuru bu düşüncenin üstünü kapatıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
shooting star - danielle x haerin
Fanfiction"bugün bir yıldız kaydı, o sen miydin?" *düzenlendi*
