Two Universe

-50-

Uzzzuuun aralardan sonra bölüm atabildim sonunda ya...

Kusura bakmayın. Yorumlarınızı bekliyorum. Özledim yorum okumayı 🥹

Hadi bakim VPNlerinize kuvvet...

********

Yıl 2023

"Yoongi çağırdı. Gitmeliyim."

Gece gelen telefon ile Jungkook apar topar hazırlanmıştı. Ne olduğunu Taehyung'a hiçbir şekilde söylemese de Taehyung hissediyordu.

"Beni yalnız bırakma..."

Taehyung ağlamaya başlarken Jungkook sıkıca sarılmıştı.

"Bak telefonun burada. Bir şey olursa beni ara. Yoongi... Gitmem lazım."

"Jimin'e bir şey mi oldu?"

Taehyung aklına yalnızca Jimin gelmişti. Telefonda Yoongi'nin ne dediğini anlamasa da sesinin endişeli olduğunu duymuştu.

"İyiler bebeğim. Uyu sen... Nolursun..."

Taehyung, alfasının hızla hazırlanmasını izliyordu. Onun huzursuz olduğunu hissediyor ama onu huzursuz edenin ne olduğunu söylemeyeceğini de biliyordu.

"Jimin hakkında mı?"

"Uyu sen tamam mı?" Jungkook soruyu geçiştirmeye çalışırken sorunun Jimin'de olduğunu daha da belli ediyordu.

"Hoseok'u ararım. O benden bir şey saklamaz."

Jumgkook iç çekerek omegasının yanına oturdu. Onu göğsüne çekti.

"Senden bir şey saklamıyoruz."

"O zaman söyle bana!"

Jungkook omegasının endişeli feromonlarıyla onu rahatlatmak için karşı feromonla odayı doldurmuştu.

"Sabah öğreneceksin. Kötü bir şey yok."

"Sorun Jimin değil mi?"

Doğumuna birkaç gün kalmış olan omega oldukça duygusaldı. Biricik dostunun başına bir şey gelmiş olma ihtimali gözlerini sulandırmıştı.

"Evet Jimin hakkında. Yoongi daha da kötü etkilenmiş. Bak dinle... Kötü bir şey değil tamam mı?"

Birazcık yalandan zarar gelmedi değil mi? Doğuma günler kalmış olan omegayı bu acı haberle üzemezdi.

*********

Jungkook hastane koridoruna girerken telefonunu kontrol etmeye çalıştı. Açılmayan telefonla panikledi. Taehyung evde yalnızdı ve bir komplikasyon durumunda telefonla ona ulaşamazdı bile.

"Siktir şarj bitti."

Kendi kendine mırıldanırken koridorda ruh gibi oturan arkadaşıyla telefonunu cebine atmış ve yanına koşmuştu.

"Yoongi. Anlat. Ne oldu?"

Arkadaşına sıkı sıkı sarıldığında Yoongi kendini daha fazla tutamadı. Gözlerinden süzülen yaşlar, dudaklarından dökülen yeminlere karıştı.

"Yemin ederim bilmiyordum. Bilsem giderdim eve hemen... "

Jungkook Yoongi'ye daha sıkı sarılmıştı.

"Ne oldu? Yalnızca Jimin hastanede gel dedin. Bir de telefonunu kapatmışsın kafayı yedim."

"Hoseok sıkıştırdı. Onunla konuşmak istemedim ve telefonumu kapattım. Jimin fenalaşmadan önce onu aramış ve sonra..."