Tek Teker (Texting)

1.1

Yıl sonu balosuna 1 gün kalmıştı.
Elbise aldığıma inanamayan iç sesim, gösteriye katıldığıma şaşıran sınıf arkadaşlarım ve beklediğim anonimle gerginlikten ölücektim yarın.

Motorculardavardır: cidden gelicek misin yarın

Kayradikbayir: bir kere kabul ettim geri dönüşü var mı?

Motorculardavardır: sen istersen var ama şahsen gelmeni tercih ediyorum

Kayradikbayir: saatler kaldı o yüzden cayma hakkım yok gibi

Motorculardavardır: itiraf ediyorum sana hem aşık hem hayranım

Kayradikbayir: itiraf ediyorum LAN SENDEN HALA NEFRET EDİYORUM SAL BENİ

Motorculardavardır: yaradana kurban çok güzel red ediyor

Kayradikbayir: klasik bir sözüm vardır bilir misin?

Motorculardavardır: evet sen yine de söyle

Kayradikbayir: ya sabır ya sabır!

Motorculardavardır: amin kayra'm amin

Kayradikbayir: yarın yakana siyah gül iğnele

Motorculardavardır: niyeymis

Kayradikbayir: süper zeka nasıl bulayım seni

Motorculardavardır: zamanı gelince ben seni bulucam rahat ol sen

Kayradikbayir: diken üstündeyim yeminle

Motorculardavardır: terbiyeli bir beyefendi olarak çenemi kapatıyorum

Kayradikbayir: ahlaksız.

Motorculardavardır: ben bir şey demedin sen anladın fesatsın kayra'm

Kayradikbayir: SENİ BİR KAŞIK SUDA BOGARİM FESAT YARATIK

Motorculardavardır: ölümüm ellerinden olucaksa ne mutlu bana

Telefonu şarja takıp dün aldığım elbiseyi prova için üstüme geçirdim.
Toz pembe belime kadar sıkı duran devamı salınık eteğin de cep olan muhteşem tatlı elbiseyle kendi etrafımda döndüm.
Uzun süre sonra ilk defa çocuk gibi hissediyordum kendimi.
8 yaşlarımda babam ve ablamın gidişiyle hayatımdaki renkler solmuştu.
Erkeklere olan güvenim babamın annemi aldatmasıyla sona erince kaygı bozukluğu denen illet yakama yapıştı. Güven eksikliği de olabilir pek emin değilim.
Telefonum çalmaya başlayınca aynada kendime bakmayı bırakıp telefonu elime aldım.

Lider arıyor.

Açıp, hoparlöre tıkladım.

"Efendim Turan abi."

"Akşam yarış var geliyor musun?"

İyi hayatıma son yine yarış, yine karanlık.

"Geliyorum."
Yeterli cevaptı. Kapattığımda üstümü değiştirdim.
Siyah crop, altına ispanyol paça siyah taytla üstüme ceket alıp evden çıktım.
Motora atlayıp arazi yoluna doğru gazlamaya başladım.
Orda görmeyi beklediğim iki kişi vardı.
Karan Gazel ve Ulaş Sarp Korkmaz.
Vardığımda sadece Turan,Elfin, Savaş ve Karan vardı.

"Hayrola Poyraz kaptan öldü mü?"
Savaş "Maalesef hayır." dediğinde gülmeye başladım.

"Ulaş geliyor mu bu gün?"

Karan başını olumsuz anlamda salladı.
"O salak ne alaka? Normalde çok uğramaz buralara."

"Öylesine merak ettim."

İhtimalleri değerlendiriyorum Karan malı.
Yarına saatler var ben gelmiş yarış sunmak için burda bulunuyorum. Aferin Kayra,aferin.

Motorculardavardır: ne yapıyorsun?

Kayradikbayir: sanane

Motorculardavardır: bana mi ne çok önemli benim açımdan ne yaptığın

Kayradikbayir: var bir kaçıklık

Motorculardavardır: sana da kaçabilirim

Kafamı kaldırıp Karan'a baktım ortalıkta görünmüyordu.

Motorculardavardır: küfür bekledim bir an

Kayradikbayir: ya sabır lan yarın kafa göz dalarım sana

Motorculardavardır: amin amin

Kayradikbayir: döverim diyorum amin diyorsun farkında mısın

Motorculardavardır: tenin tenime değer fena mı

Kayradikbayir: çüş

"Yarış için birazdan burda olurlar Kayra."
Turan abinin sözüyle telefonu cebime attım.
Gecenin karanlığında yine yarış zamanıydı.