1.bölüm: geçmiş

19 5 3
                                    

Greenhills 17/09/2015

"Ablam beni yakalayamaz ki, ablam beni yakalayamaz ki" diye koşturup duruyordu Sonic salonda 

Sonia'da onu yakalamaya çalışıyordu çünkü Sonic'in yemek yemesi gerekiyordu

"Sonic! Eğer durmazsan sana bir daha akşam yemeğinde sosisli yok" dedi Sonia

Sonic anında durdu ve zümrüt yeşili kocaman gözlerle ablasına masumca baktı

"Tamam bak durdum yeter ki sosisli yiyebileyim" dedi tatlı ve üzgün şekilde

Sonia kardeşinin elini tuttu ve mutfağa gittiler. Sonia için 7 yaşında bir çocuk ile uğraşmak zor geliyordu özellikle o çocuk kardeşi kirpi Sonic ise. Yerinde durmayı bilmez,yaramaz,gıcık,insanı çileden çıkarır biri

Ama bunu her gece yapıyordu çünkü annesi gece işte çalışıyordu bu yüzden Sonia 15 yaşında bu miniğe bakıcılık yapıyordu

Anneleri Aleena hediyelik eşya dükkanı sahibiydi genellikle onu ziyaret eden kişiler turistler olurdu bu yüzden gelirleri iyi sayılırdı ama yinede akşama kadar dükkanda kalırdı bazenleri akşam müşteriler gelebilir diye çünkü ekmek parası sonuçta

Kardeşi masada sosislisini yerken Sonia tavayı temizliyordu. Sonic sosislisini bitirince ablasına seslendi

"Abla,annem ne zaman gelir?"

Sonia saate baktı,saat 12'yi geçmek üzereydi şimdiye kadar Aleena burda olmalıydı

"Gelir birazdan sen ellerini yıka sonra doğru yatağa" dedi

Sonic masadan kalktı lavaboda ellerini yıkadıktan sonra odasına girdi

Kapıyı kapatıp yatağına girdi tavana baktı gözüne uyku girmiyordu "ya annemin başı beladaysa?" Diye düşündü onun gitmesini istemiyordu tıpkı babası gibi...

O düşüncelerle gözüne uyku girmedi sonra bir anda her kesde olduğu gibi nasıl olduğunu bilmeden uyudu

***

12 yaşındaki Shadow,tabiki uyumuyordu
Odasındaki balkondan gökyüzünü izliyordu ve annesi aklına geliyordu

2 yıl öncesine kadar bu yıldızlı gökyüzünü annesi ile izlerdi...

Hatta hiç unutmaz, Shadow 5 yaşındayken bir kabus görmüştü ve annesi koşarak Odaya girmişti. annesine sarılarak gördüğü kabusu anlattı,annesi bunun bir rüya olduğunu ve şu anda karşısındaki kişinin bir canavar değil onu herşeyden fazla seven annesi olduğunu söylemişti

Sonra onu kucağına alıp balkona çıkmıştı ve sandalyeye oturup "Ne zaman acı çekersen yıldızlara bak" dedi çünkü biz bir gün özlediğimiz insanları bir yıldız yerine koyucaz ve yıldızlara bakıp rahatlayacaktık

Shadow annesinin kucağında otururken rahatladı ve göz yaşlarını silmek için gözlerini annesinin sarı saçlarına sürmüştü

O günü hiç unutmazdı. Keşke yanımda olsada tekrar gözlerimi onun sarı saçlarına sürsem dedi ve bileğine baktı

Mos mordu hâlâ babası öyle bir sıkmıştı ki ölüm geliyor diye düşünmüştü o sırada

Babası öyle biriydi çünkü. Küçücük bir hatada acıyı çektirir ve Shadow'un tek suçu yemek yerken yanlışlıkla çatal elinden kaymıştı.

Daha kötüsü olabilirdi diye kendisini avutmaya çalıştı ama daha kötü ne olabilirdi?

Kolunu kesmesi mesela?

Sadece İkimiz Kalsak|SONADOW Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin