The Maid Of my Son

CHAPTER 81

Habang palapit nang palapit ang araw ng kasal ni Via kay Haru, mas lalo ring lumulubog si Vile sa kanyang depresyon. Araw-araw, nilalabanan niya ang mga multo ng kanyang nakaraan, pero ang bawat hakbang ay parang pasulong sa walang katapusang dilim.

**Vile's POV:**

Nakatitig si Vile sa bintana ng kanyang kwarto, tahimik at malamig ang gabi. Sa likod ng kanyang isip, naroon pa rin ang mga tanong—*Bakit ako iniwan ni Via?* Naghahanap siya ng mga kasagutan, pero tila walang paliwanag na sapat upang maibsan ang sakit. Minsan iniisip niya kung mali ba siya, o kung may nagawa siyang hindi niya napansin.

Biglang pumasok si Nigo, dala-dala ang isang papel na tila sulat mula kay Via.

**Nigo:** 
"Bro, may iniwang sulat si Via bago siya tuluyang umalis. Hindi ko alam kung makakatulong ito, pero siguro dapat mong basahin."

Pagdampot ni Vile sa sulat, tila may malamig na hangin na dumaan sa kanyang buong katawan. Dahan-dahan niyang binuksan ang sobre at inilabas ang nakasulat na mga salita mula kay Via.

**Sulat ni Via:** 
"*Mahal kong Vile, 
Alam kong maraming tanong sa isip mo ngayon, at pasensya na kung iniwan kita nang walang paliwanag. Hindi ko ginusto na saktan ka, pero kailangan kong gawin ito. May mga bagay na hindi mo pa alam, at sana'y dumating ang araw na maintindihan mo kung bakit ko kailangang lumayo. 
Mahal na mahal kita, at ang pag-alis ko ay hindi dahil sa hindi na kita mahal. Ginawa ko ito para protektahan ka... at ang mga taong mahalaga sa atin. 
Kung maaari lang, sana ay hayaan mo akong harapin ang laban kong ito nang mag-isa. Hindi ko gustong madamay ka sa gulong pinasok ko. Alam kong hindi sapat ang mga salitang ito para mapawi ang sakit, pero sana balang araw, mapatawad mo ako. 
Lagi kitang mamahalin.*"

Natigilan si Vile. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Sa isang iglap, tila bumalik ang lahat ng tanong sa isip niya. *Anong laban ang tinutukoy ni Via? Bakit niya ako pinoprotektahan?*

Hinagis niya ang sulat sa mesa at muling naupo, mas naguguluhan kaysa dati. Hindi sapat ang mga salitang iyon para mapawi ang sakit, ngunit naramdaman niyang may malalim na dahilan kung bakit lumayo si Via.

---

**Sa kabilang banda, sa araw ng kasal ni Via at Haru:**

Nakatayo si Via sa harap ng salamin, nakasuot ng simpleng puting gown. Malalim ang kanyang paghinga habang iniisip ang mga susunod na mangyayari. Kasama niya si Coline, Tiff, at ang ilang mga kaibigan na handang tumulong sa kanyang plano.

**Coline:** 
"Ready ka na ba, Via? Ito na ang araw. Sigurado ka bang itutuloy mo ito?"

**Via:** 
"Wala na akong ibang pagpipilian, Coline. Ito na lang ang paraan para mailigtas ko si Vile at ang lahat ng mahalaga sa akin. Kailangan kong gawin ito."

Habang bumababa si Via sa grand staircase ng venue, nakita niya si Haru na nakangiti sa kanya—isang ngiti na may halong kasinungalingan. Alam niyang wala siyang kahit anong pagmamahal para sa lalaking ito, ngunit kailangan niyang tapusin ang kasunduang ito upang maprotektahan ang mga taong mahalaga sa kanya.

---

**Samantala, si Vile:**

Walang plano si Vile na pumunta sa kasal ni Via, pero nang malaman niya mula kay Matt na ito na ang huling pagkakataon para makita si Via, nagdesisyon siyang puntahan ito. Hindi siya sigurado kung ano ang gagawin niya, pero hindi niya kayang manatili sa dilim ng kanyang kwarto, naghihintay na lamang na mawala ang lahat ng mahalaga sa kanya.

Pagdating niya sa venue, nakita niya si Via sa altar kasama si Haru. Ang buong paligid ay tahimik, ngunit ang tibok ng puso niya’y parang tambol na malakas na umaalingawngaw sa kanyang pandinig. Lumapit siya, at sa mga mata ni Via, nakita niya ang matinding lungkot na hindi kayang itago ng kahit na sinong tao.