Cena Prawdy ( ZAKOŃCZONA )

Rozdział 15

Alison

Wybieram numer przyjaciółki sygnały się przedłużają umrę jak coś się jej stanie.

- Halo – odebrała po kilku sygnałach a mnie spadł kamień z serca.

- Lei musisz wracać – powiedziałam.

- Co się stało? – zapytała nie rozumiejąc.

- Liv zostawiła wskazówki tu chodzi o ciebie wracaj proszę.

- Ali uspokój się, bo nie rozumiem.

- Po prostu wracaj – powiedziałam a mój głos brzmiał niepewnie.

- Leilo proszę pomóż mi – usłyszałam głos w tle.

- Muszę kończyć widzimy się później – powiedziała rozłączając się.

Wróciłam do chłopaków, którzy coś analizowali w komputerze, Max odwrócił się pierwszy widząc moją minę podszedł.

- Rozmawiałaś z nią? – zapytał.

- Tak, ale krótko – odpowiedziałam z nutą niepewnością w głosie.

- Mam – krzyknął Tom.

Wszyscy ruszyliśmy do niego na ekranie były współrzędne a po chwili znaliśmy dokładną lokalizacje pokazywała centrum handlowe w mieście.

- Sprawdzę to a wy tu zostańcie – powiedział Max zgarniając kluczyki.

- Idę z tobą – powiedziałam pewnie.

- Ali to niebezpieczne.

- Tu chodzi o moją przyjaciółkę jadę z tobą.

- Informujcie mnie – powiedział ruszając na górę a ja za nim.

Po dwudziestu minutach byliśmy pod galerią obserwując lokalizacje na telefonie, Tom z Ivanem zostali mam nadzieje, że się nie pozabijają. Weszliśmy do budynku kierując się w wyznaczone miejsce, gdy tam dotarliśmy nikogo nie było. Przeszłam koło ławeczki według lokalizacji to stąd został wysłany e-mail, koło ławeczki były sztuczne kwiaty w doniczkach jak w całej galerii odchyliłam liście znalazłam zmasakrowanego iPhone z pękniętą szybką. Na ekranie było zdjęcie Ivana z Livią uśmiechali się promiennie.

- Max mam – powiedziałam do chłopaka.

Zgarnął telefon to bardzo dziwne ktoś ewidentnie bawi się z nami w kotka i myszkę wszędzie było pełno ludzi nikt nas nie obserwował. Ruszyliśmy z powrotem do samochodu po czym szybko odjechaliśmy.

Weszliśmy cicho, gdzie na dole toczyła się dyskusja.

- Wkurwiasz mnie Duran! – warknął Tom.

- Mówiłem, że masz się sprężyć – burknął drugi.

- To nie warcaby jak wiesz lepiej to zrobię ci miejsce.

Spojrzałam na Maxa, który tylko uniósł kącik ust po czy zszedł a ja za nim. Chłopaki przestali się kłócić i spojrzeli na nas.

- Macie? – zapytał pierwszy Ivan.

Max podał mu telefon a ten opadł na siedzenie przyglądając się urządzeniu z każdej strony w oczach lśniły mu łzy. Odblokował wpisując kod telefon się rozświetlił była masa powiadomień.

- Stary – zaczął Max.

Ale Ivan nie reagował po chwili usłyszeliśmy śmiech kobiety odpalił jakiś filmik.

- Ivan proszę cię nie łaskocz mnie – śmiała się kobieta z nagrania.

- Bo co mi zrobisz mały rudzielcu – droczył się.