အခန်းပြတင်းပေါက်မှာ လိုက်ကာစလေးခမျာ အခန်းထဲမှ လေဒဏ်ကိုမခံနိုင်သည့်အဆုံးမှာတော့ တလွင့်လွင့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအတွက်ကြောင့် ပြတင်းပေါက်မှတဆင့်ဖျတ်သန်းလာသည့် နေအလင်းရောင်ကို စမ်းရည်ခံစားမိသည်။ ထို့အပြင် နောက်ကျောဘက်မှာနေ၍ ခါးနားတစ်ဝိုက်သိုင်းခတ်ထားသည့်အထိအတွေ့တစ်ခု။ တစ်ဆက်ထဲမှာပင် သူမ မျက်နှာ၌အပြုံးခပ်ရေးရေးလေးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖတ်သို့ခပ်ဖြေးဖြေးလှည့်ကာ မျက်လွှာများမှိတ်၍အိပ်နေလျက်ရှိသေးသည့်အမျိုးသမီးကိုကြည့်မိသည်။ မနက်ခင်းမှာတောင် ဘာခြယ်သမှုမှမရှိသည်တိုင်အောင် သူချစ်ရသော မြတ်နိုးရသောအမျိုးသမီးမှာသိပ်ကိုလှနေခဲ့သည်လေ။
နှာတံသွယ်သွယ်လေးအားခပ်ဖွဖွလေးပွတ်ဆွဲမိသည်။ မျက်ခုံးသွယ်သွယ်လေး။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး။ အစိတ်အပိုင်းအကုန်လုံးက အကြည့်မလွဲချင်စရာ။ ဒါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးကိုပိုင်ဆိုင်ထားသူကို သူမ ပိုင်ဆိုင်ရပြီတဲ့လေ။
"တော််ပြီကွာ တို့အိပ်နေတာကိုခလေးမက"
"အို..နိုးနေရင်လဲထတော့လေ ဒီကတော့သူအိပ်နေတယ်ထင်တာကို"
"တို့ကနိုးနေတာဒီကခလေးမတစ်ယောက်တို့ကိုမစိုက်ကြည့်နေခင်ကထဲကပါနော် သူဘာများလုပ်မလဲလို့စောင့်နေတာ"
"အဟင်း ဘာလဲ မနက်စောစော မောနင်းkiss လေးများလိုချင်နေတာလား"
"ဒါပေါ့ မပေးသေးတော့လဲ တို့ကပဲယူရတာပေါ့ လာ"
လက်ထောက်ကာငေးနေသည့် စမ်းရည်အား ခါးနားမှနေ၍သူ့ရင်ခွသင်ထဲအားဆွဲချလိုက်လေသည်။ အသားစိုင်ခပ်အေးအေးအသိတစ်ခုကို မေ့ကာထားရသည်ကိုတော့ထုတ်မပြောလိုပါ။ ဒီအမျိုးသမီး၏အသားရည်ကသိပ်ကိုနူးညံ့နေတာလေ။
နောက်ပြီး ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ကျောပြင်ပေါ်က တက်တူးနဲ့ဖုံးအုပ်ချင်းခံထားရတဲ့အမှတ်အသားရဲ့အထိအတွေ့တွေ။ ဒီအမျိုးသမီးကိုပိုင်ဆိုင်ရမှဖြစ်မယ်ဟုတွေးမိသည့်အချိန်ကစလို့ ဒီအမျိုးသမီးကိုသူ့မယ် အားနာမိသွားရသလို စိတ်မကောင်းလဲဖြစ်ခဲ့ရသေးတာ။ ဒီအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ထဲ မည်မျှတောင်မှ မျိုသိပ်ခဲ့ရတဲ့ထိခိုက်နာကျင်မှုတွေရှိနေမလဲ။
YOU ARE READING
မူပိုင်ခွင့်ပုဒ်မ
Romanceတို့အတွက် ပုဒ်မဆိုတာ အခုချိန်ထိမရှိသေးဘူး ခလေးမ။ ဒါဆိုကျွန်မကိုယ်တိုင်ရှင့်အတွက်သီးသန့်ဖန်တီးပေးမယ်လေ။
