tumayo na ako sa higaan ko at nagayos pagtingin ko sa salamin jusko mukhang zombie na ako sa sobrang mugto ng mata ko kakaiyak nilapitan naman ako ni Timo para alalayan dahil nanghihina pa rin ako
"kaya ko naman"
"kaya daw eh halos matumba tumba ka dyan mukhang zombie ka na nga nung tumayo pinatunayan mong zombie ka talaga dahil sa lakad mo"
"hoy grabe ka sakin" natapilok ako buti sinalo ako ni Timo nagkatitigan kami sa mata
at ayun na nga bumilis tibok ng puso ko dahil sa kaba dahil matik maga nanaman paa ko hindi ako makakapasok bukas sa office
"okay ka lang ba patingin nga ng paa mo" inalalayan ako ni Timo para umupo at tignan yung paa ko
"okay lang clumsy kasi ayan natapilok tuloy ako"
"hindi ka kasi nagiingat teka kukuha ako ng yelo hanggang ngayon ba hindi ka pa rin marunong maglakad ang tanda mo na ah" sinamaan ko lang siya ng tingin dahil sa pangaasar niya kumuha siya ng yelo sa mini fridge ko dito sa kwarto
"ay wow sorry ha kung lampa ako" inirapan ko lang siya
"lampa ka naman talaga halika na at bubuhatin na lang kita pababa" binuhat niya ako pababa sa dinning area nakita naman kami ni Daishi at Martin
"napano si Nica?" tanong ni Daishi sakin
"ayun natapilok lampa kasi hanggang ngayon hindi pa rin marunong lumakad" pangaasar ni Timo sakin inupo naman na niya ako sa upuan
"clumsy mode ka nanaman ba?" isa pang mapangasar na Martin ang nagsalita kaltukan ko kaya tong mga to
"pinagkaisahan nanaman ako ng mga hindi clumsy"
"ayy kahit clumsy ikaw pa rin ang number 1 na clumsy taga sunod lang kami" sabi ni Timo sakin kaya nagtawanan lahat pati ako natawa rin
"finally tumawa na si Nica" nakangiting sabi ni Daishi sakin
"may isang taong nagsabi kasi sakin na kailangan laging bumangod kada bumabagsak" napatingin naman ako kay Timo at ngumiti lang siya
"linyahan mo dati yan Nica and now ikaw naman gumawa sa linyahan mo pero ngayon kumain muna tayo dahil gutom na ako" sabi ni Martin sakin basta pagkain si Martin lagi ang nauuna
kumain na kami after few hours na nagstay sila Martin dito sa bahay nagdecide kami na pumunta sa mall para naman malibang ako oo aaminin ko nagpalugmok ako na dapat hindi kasi strong independent woman tayo kailangan kong magpakatatag at dapat hindi nila makita na mahina tayo
"tara saan tayo?" tanong ni Martin samin
"timezone tayo dun tayo pinaka malaking timezone dito" sabi ni Daishi
"saan yun?" tanong naman ni Timo sa kanya
"sa may Timezone Ayala Malls Manila Bay" proud na sinabi ni Daishi ako naman nakikijoin lang sa trip nila
"sige tara punta tayo dun mukhang masaya at mageenjoy si Nica doon" sabi ni Martin habang pumapalakpak pa tskk childish
"sige ano Nica?" tanong ni Timo sakin
"tara na Nica wag kang magmukmok dyan hindi bagay sayo" sabi ni Martin sakin
"oo nga minsan lang to" pag pupumilit ni Daishi sakin I mean nila sakin
"oo na sige na magpapalit lang ako ng suot"
after kong magpalit ng suot umalis na kami sa kotse ni Martin si Daishi nakasakay ako naman sa bagong kotse ni Timo tahimik lang ako habang nasa byahe kami at nakatingin lang sa labas ng sasakyan hinawakan naman ni Timo kamay ko kaya napatingin ako kanya
YOU ARE READING
My Sweet Revenge
RomanceA girl who was bullied and underestimated took a sweet revenge to the people she only knew for a short time. A girl who only wants to have a peaceful and simple life but one group of people ruined everything she believes, one day the girl starts to...
