Etrafımıza baktığımızda kimse yoktu. Sadece karşımızda duran koca koca ağaçların dalları sanki ölmüş gibi yere serilmiş , otlar boyumuzu aşacak şekilde büyük esrarengiz bi adadaydık. Hava kararana kadar yardım gelmesini bekledik. Yardım gelmeyeceğini anlayınca hemen kendimize yatacak yer bulmaya koyulduk. Rossy o kadar korkmuştu ki kolumu sıkarcasına bana sarılmış, ayaklarını korkudan yere sürüyor, ormandan bişey çıkıp bizi öldürecek sanıyor. Adanın kumları sıcaktı bende yer bulamayınca kumda yatmaya karar verdim. Kumsal alanda yatarken Rossy'ye baktım hala korkuyordu. Bana sokulmasını istesem yanlış anlayacağından korkuyorum. Gözlerimi gökyüzüne diktim ve gece boyu düşündüm. Sanki gökyüzü bana neden aileni yanlız bıraktın! değdi mi? Bak şimdi nerdesin? Ne haldesin?diyordu. Ağlayacak gibi oldum ama göz yaşlarımı tutuyordum. Tam o sıra Rossy seslendi"Yanına gelebilirmiyim korkuyorum da" dedi. Bende kafa sallayarak onayladım. O zarif tenli yumuşak kolunu bana sardı. Bi an kalbim yerinden çıkacak gibi oldum. Nefesi nefesime değiyordu. Kalktım oturdum neler oluyordu bana yoksa yoksa aşk denilen o şeye mi kapıldım yok yok olamazdı. Ben aşkı tam 20 yıl önce kapadım. Biraz gökyüzüne baktım ve uyuya kalmışım.
Sabah olduğunda Rossy benden önce kalkmış denizin kenarında oturuyordu. Bende kalkıp direkt yanına gittim. Yemek yememiz lazımdı yoksa bu adada ölecektik. Hemen ormanın derinliklerine daldık ve yemek arayışına koyulduk. Adada harika hindistan cevizleri vardı biraz topladık ve gece yattığımız yere geri döndük. Şimdi tek yapmamız gereken yatmaz için baraka yapmaktı. Rossy bana odun taşırken bende ağaçların arasına rüzgar gelmeyecek şekilde küçük bi yer yaptım. Hemen yanına yiyecek koyma yeri yaptım ve geceyi burda geçirecektik. Hava kararmaya başlamıştı artık Rossy hemen barakaya gitti. Bense hala deniz kenarında yerden aldığım kum tanelerini denizi sanki dövecekmiş gibi şiddetli bir şekilde denize atıyorum. Hava da karardı artık yatmam lazım. Barakaya doğru yürürken Rossy'yi düşünüyordum. Sanki onda bana ait bişey vardı. Yanına yaklaştığımda kalvim yeri.den çıkacakmış gibi atıyor, ellerim buz kesiliyor. Sonunda barakaya varmıştım. Rossy benim yerimi çoktan ayarlamıştı bende bana ayırdığı yerde uzandım. Aklımdan sadece Rossy geçiyordu. Acaba ne oluyordu bana neden onu gördüğüm zaman kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu. Bu gecede soruma yanıt bulamamıştım. Adadaki ilk iki günüm bu karışık duygularla geçti.
