Yolculuğumun ilk günüydü daha, Ahmet'in sayesinde rahat bi yolculuk geçiriyordum.Yolculuğumuz 10 gün sürecekti.Daha ilk günden heyecandan ölecek gibiydim.Artık acıkmıştım karnımdan sesler geliyordu. Aşağı yemek almaya indim tam sıraya girecektim ki genç ,eli yüzü düzgün ,dudaklarında pembemsi bir ruj, yanakları al, beyaz tenli bi kız ağlıyordu.Ağlamaktan artık gözlerindeki rumel akmaya başlamıştı. Hemen yanına gittim ne olduğunu sordum demek istemedi. Israr edeceğimi anlayınca anlatmaya başladı. Onu bu gemiye sokan eski kocası anthony'imiş. Kendi isteğiyle binmemişti gemiye. Eski kocası sırf bundan kurtulabilmek için gemi ile birlikte yollamış. Acıkmıştım ona beraber yüzünü yıkamaya gittik ve sonrasında yemek yedik ve gecenin tamamını onunla geçirdim ama hala ismini ögrenememiştim. Gece bitmek üzereydi ismini sordum.ismi Rossy'imiş. Rossy ne kadar güzel isim değil mi.Artık onu her gördüğümde içimde istemsiz birşeyler oluyor. Sanki onda bana ait birşeyler varmış gibi onu istiyordum.Sabah güvertede kahvaltımı yapacaktım. Şansa Rossy de orda oturuyordu. Yanıma çağırmak için seslendim ama duymuyordu. Gidip çağırmaya karar verdim ve hızlı adımlarla yanına gittim. Birşeyler yapıyordu ama anlamamıştım yemek yemeye çağırdım ilk başlarda gelmemek istesede ağır ısrarlarıma dayanamayarak gelmek zorunda kaldı. Yemek yerken dikkat ettimde Rossy'nin kollunda morluklar vardı. Ne olduğunu sorunca şok oldum. Bunu ona yapan eski kocasıymış. Sinirden patlamak üzereydim. Hemen kalkıp dolaşmaya karar verdim. Artık akşam olmuş ve havada yavaş yavaş kararıyordu. Güneşin batışını izlerken birşeyler olacağı sanki içime düşmüştü. Bir saat kadar aradan geçmemişti ki gemi kayalıklara çarpmıştı. Geminin sağ yanında büyük bir yarık oluşmuştu.Gemi yavaş yavaş batarken herkes kurtulmak için birşeyler yapıyordu. Benimse aklımdan geçen tek şey Rossy'i bulmaktı. Onu nerede bulacağımı iyi biliyordum hemen geminin güvertesine koştum. Haklıydım Rossy ordaydı ve yine aynı yerde birşeyler yapıyordu. Merak edip baktım. Geminin guvertesine küçük bir kız resmi çizmişti. Bu onun kızıydı yıllar önce kocası anthony tarafından öldürülmüştü. Artık gemi.batmak.üzereydi zorda olsa Rossy'yi ikna ettim. Hemen filikalara koştuk ama doluydu nafile. Tek çare güverteden aşağıya atlamaktı. Rossy'i sırtıma aldığım gibi atladım. Su çok soğuktu eğer bir şey bulup üstüne çıkmazsak donarak ölecektik. Etrafıma baktığımda tek gördüğüm insan cesetleri ve kaçmaya çalışan filikalardı. Tam vazgeçmiştik ki yanımıza büyük kir tahta parçası düştü. Ikimizide taşıyabilecek büyüklükteydi. Üzerine çıkıp hemen geminin etrafından uzaklaştık. Ikimizde bayılmış tahta parçasının üzerinde sürüklenmiştik. Ayıldığımızda kendimizi bi adanın kenarında bulmuştuk...
