Steven's P.O.V.
"aww... ang sakit..."
"ouch...."
"sayang yung effort ni boy..."
"Ohhh...."
"Ay hala.... anong ginawa ni Ella"
yan ang mga naririnig ko.....
hindi ko namalayan na yung hawak hawak kong bulaklak para sa kanya ay nahulog na....
Ang nararamdaman ko ngayon parang gumaganti siya sa ginawa ko......
Ginawa ko yun para sa'yo... T.T
umalis na ako sa kinatatayuan ko di ko alam kung saan ako dadalhin ng aking mga paa...
napadpad ako sa isang park.....
may nakita akong mag-jowa na naglalambingan sweet nila naalala ko pa nung kami pa ni jane hay.... sweet siya,minsan makulit, isip bata and I find it cute, at higit sa lahat caring siya...
I miss her badly...
may nakita akong nagtitinda ng ballon mukhang siya pa ata yung lalaki noon na nagtitinda dito nung kami ni jane, magaling mag-advice si manong...
malapitan nga....
maglakad na sana ako papunta sa kanya ng may batang lalaki pulubi siya humingi siya sa akin eh ano bang ibibigay ko?
'Kung sa pag-ibig binigyan mo siya nagpagmamahal ano naman ang maibibigay mo sa batang pulubi?'
"kuya pagkain naman po oh nagugutom na po kami ng mga kapatid ko mula kahapon pa po di pa po kami kumakain" sabi ng batang pulibi.Jusko naman oh pati ba naman mga bata iniiwan na rin...
"Asan ba ang magulang mo?"
"Hindi ko po kilala....mula baby pa po kami wala na po sila di po namin sila kilala..."
"sige umupo ka muna diyan saka bibilihan kita ng pagkain niyo hintayin mo ako dito huwag kang aalis..." umupo naman siya buti naman tsaka masunurin
"Sige po" saka siya ngumiti
hay kawawa naman siya oh iniwan na nga walang wala pa...
pumunta ako sa malapit na seven eleven para bumili ng pagkain at gamit ng mga bata...
pagkatapos kong bumili agad na akong bumalik doon sa park.
pagbalik ko sa park kung saan ko iniwan yung bata nandoon siya agad kong ibinigay sa kanya yung binili ko
"Salamat po ng marami" saka siya ngumiti sa akin
"Mas mabuting yang perang ginagastos ko sa hindi naman kailangan mas mabuti pang bumili na lang ako ng mga pagkain na pwede kong ibigay sa mga katulad mo" ngumiti ako sa kanya ng mapait
"Ano yung pangalan mo?" tanong ko sa bata kase naman para matulungan ko siya, kawawa siya I mean sila ng mga kapatid niya imagine na iniwan siya ng mga magulang niya parang buhay In a relationship lang din
"ah Paolo po"
"ah ganun ba saan ba kayo nakatira ng mga kapatid mo?"
"sama po kayo sa akin" alok ng bata
dinala niya ako sa isang maliit na parang bahay na malapit sa ilog medyo lang malayo naman eh...
pumasok kami sa loob may nakita kong dalawang bata na natutulog sa may newspaper sa sahig si paolo naman pinaupo ako sa isang upuan
"kuya salamat po talaga ah"
"Walang anuman, alam mo paolo kawawa kayo dito, ayaw niyo ba sa bahay ampunan?" nagulat siya sa tanong ko
"ayaw po naming maghihiwalay walay kahit wala na po kaming makakain basta sama sama po kami sa hirap at ginhawa sa buhay" wow! galing... may point siya
"sabagay pero pag kailangan niyo ng tulong ko ito tawagan mo ako " ibinigay ko sa kanya ang cellphone kong samsung keypad hehehe... kawawa bata yan oh
"Salamat po talaga eto charger niya may kuryente ba dito?"
"opo meron po"
"sige una na ako may pupuntahan pa ako pag tatawagan mo ako hanapin mo lang yung pagalan ko na Steve sa contacts ha, tska mo ipindot yung kulay green niya" dapat lang na turuan ko na siya nuh what if may mangyaring masama diba
"Sige salamat po talaga magingat po kayo pauwi"
"sige"
mga bata nga naman oh
Sa panahon ngayon di lang sa relasyon ang may naiiwan... pati mga baby iniiwan ng mga magulang nila
Hindi naman dahil sa iniwan ka na nila di ka na babangon ulit?
Babangon siyempre wala kang mapapala kung hindi ka babangon
Kung nadapa ka ba di ka ba babangon?
di ba babangon naman tayo. Tulad ng mga batang yun kahit wala na silang mga magulang bastat sama sama sila kakayin ang hirap at ginhawa ng buhay
Sabihin mong nagpapatanga ako sa kanya... Siya lang naman ang laman ng puso ko
Siguro kung di lang sa sakit ni mommy di pa kami ngayon hiwalay....
~~~~~~~~~~~~~~~
Support loves :* thanks....
Don't forget to vote..
BINABASA MO ANG
Left Behind
FanfictionI keep on waiting for him napagod na din akong naghihintay sa kanya I decided to stop waiting for him Masakit man pero kakayanin..... hindi ko maipaliwanag kung gaano kasakit lalo na't wala siyang malalim na dahilan kung bakit siya naki pagbreak s...
