Looking for my mate

-5- Nieuwe roedel

Sara's PoV

Na een tijdje rennen op 4 poten voelde ik me wat beter, mijn woede trok langzaam weg. Het is zo heerlijk om een wolfblood tezijn soms! Als ik op een bordje kijk die langs de weg stond. WereldswijksPad Ik herinner me dit goed, vlakbij is het huis waar ik woonde. Zou ik gaan? Zouden mijn ouders me nog herkennen? Zoveel vragen schoten me te binnen. 'We kunnem daar niet heen, straks doen ze ons iets aan!' mijn wolf gromt van woede als ze mijn idee hoort. 'Het zijn wel onze ouders hoor, en naar Tom wil ik nu ook niet gaan!!' door mijn dreigende stem valt mijn wolf gelijk stil, zelfs ik schrik van mezelf.

Als ik voor de deur sta, slik ik even maar klop daarna zelfverzekerd op de deur. Een oude man doet open. 'Euhhh... Zijn mijn ouders misschien hier?' het mannetje kijkt eerst heel verbaasd maar daarna komt er een glimlach op zijn gezicht. 'Hehe je bedoeld vast Alpha Troy en Luna Selena hier is een brief voor je die ik aan je moest geven als ik je ooit tegen kwam.' hij haalt een brief uit zijn zak waar met sierlijke letters mijn naam op staat. Trillend maak ik de brief open en haal het papiertje eruit.

Liefste dochter.

Eerst willen ik en je vader zeggen dat het ons zeer spijt dat we je het huis uit hebben gezet. Er zat een Hunter achter ons aan, we zagen geen andere mogelijkheid dan je wegtesturen. We waren bang dat als we je dit zouden vertellen dat je terug zou komen om te helpen, en dat je dan iets overkomt. Onze bedoelingen waren goed bedoeld. We zijn verhuist ook naar een groter huis omdat we nu onze eigen roedel hebben. Alsjeblieft kom ons snel opzoeken. Vraag Olto maar om je te brengen.

Liefs Je moeder en je vader x

Ik kijk naar Olto die zijn auto sleutels uit zijn zak haalt. 'Kom je nog?' zei hij en kijkt me vrolijk aan. Ik knik en loop met hem mee.

Als de auto stil komt te staan, kijk ik mijn ogen uit. We stonden gewoon voor een villa! 'Kind doe je mond dicht voordat er vliegen in komen.' ik grinnink. Als ik aan wil bellen bij de voordeur houdt Olto me tegen. 'We gaan via de achterdeur.' hij loopt voor me en ik achter hem aan. Achter zie ik heel veel mensen bij elkaar zitten, iedereen kletst vrolijk met elkaar, totdat ze mij zien. Is dat niet de dochter van de Alpha en de Luna?! Hebben ze haar eindelijk gevonden? Je kan echt zien dat ze het welpje van hun zijn. Iedereen keek naar mij en naar Olto. En toen zag ik ze..... Ze waren geen spat veranderd, toen ze mij zagen rende ze op me af en omhelsde me stevig. 'H-het spijt me zo lieverd ik wou je niet kwetsten het wa...' haar tranen stonden in de ogen. Ik onderbrak haar 'Geen zorgen mam ik heb de brief gelezen.' suste ik haar. Mijn vader kon alleen mijn naam uit fluisteren terwijl er allemaal tranen van geluk in zijn ogen stonden. 'Mijn meisje is gegroeit.' daarna haaste zich naar Olto en bedankte hem voor dat ze me bijna dood knuffelen. 'Je blijft nu gelukkig voor altijd weer bij ons toch?' zei mijn vader. 'Tuurlijk pap ik zou jullie nooit meer willen verlaten! Tom, Anna en Dave was ik al helemaal vergeten. Mijn ouders en mijn nieuwe roedel zijn veel belangrijker.