Yörüngesiz iki yürektik biz ,
İkimiz de kendi yalnızlığımıza musallat,
Birbirini kanatan ve öldüren bir inat
Yerleşmişti gözbebeklerimizin kendilerini ele vermeyen dehlizlerine
Ne ben el uzattım,
Ne de sen uzandın ellerime,
Küstüm çiçeği susarken...
Körebe bir suskunluğa haczettik yaşanılası bir ömrü
Şimdi küflü bir törpü,
Söküyor ,parçalıyor doğmadan batan bir günü
Mehmet Sabri Demirci
