Unknown Love

1.5 Stephanie

Terwijl ik mijn verhaaltje aan het vertellen ben kijk ik even opzij naar Nathan. Hij zit in gedachten voor zich uit testaren. "Uhmm, luister je wel? Ik zit net een heel verhaal te vertellen en nu luister je gewoon niet?" Ik lachte maar want ik wou het niet bot over laten komen.

"Sorry ik was even afgeleid. Wil je het nog een keer vertellen?" Reageerde hij en hij trok een pruillipje op.

"Ach zo boeiend was het ook weer niet. Moet je niet weer naar binnen naar je fans toe?" Vroeg ik vragend.

"Ik wou eigenlijk wat gaan eten want het is inmiddels" Hij keek even op zijn horloge, en daarna vervolgde hij zijn zin. "Vijf voor half 6. En ik heb toch geen meeting meer gepland."

"Ohh okee." Als ik nou wat minder verlegen was had ik hem graag gevraagd of ik mee zou mogen eten. Maar ik was Stephanie, het verlegen meisje, en niet de spontane Nathan.

"Wil je soms mee?" Het leek evon of hij gedachten kon lezen maar waarscheinlijk zag hij het gewoon aan mijn teleurgestelde blik.

"Ja lijkt me leuk!"

We keken elkaar aan en zeiden tegelijk "KFC!" Toen we dat deden schoten we allebij in de lach.

"Wat is je achternaam?" Vroeg hij ineens. Waar deze vraag vandaan kwam wist ik ook niet.

"Zinone, Stephanie Zinone."

"Beste mrs Zinone, mag ik u begleiden naar de eet gelegenheid?" Zei hij met een bekakte stem.

"Natuurlijk mr van der gunst." Speelde ik mee. Ik sloeg mijn arm om die van hem.

Zijn achternaam had ik snel gespiekt van het kaartje om zijn nek. Gelukig had hij het niet door! Na een wandeltocht vol gelach kwamen we aan bij een gebouw met op de voor gevel groote letters die spelde KFC. Deze zaak verkoopt de lekkerste kip van de hele wereld!

Eenmaal binnen hadden we onze besteling opgegeven en gingen we aan een twee persoons tafel zitten en zette het dienblad, met de bucket en de bekers drinken, neer.

We hadden allebij 3 stukjes kip op toen we allebij tegelijk een stukje kip wouden pakke waardoor onze handen even elkaar raakten. Bij de aanraking ging er een korte stroomschok door me heen. Maar dan wel een goede! Even was het heel akward stil.

"Heb je eigenlijk al onderdak voor vanavond?" Vroeg Nathan om de stilte te verbreken. "Ik bedoel vannacht."

Ik kon zeggen dat ik door mijn vader weer werd op gehaald maar die man zal het vast niet erg vinden als ik een paar daagjes langer weg bleef. Dan had hij tijd voor zichzelf en zijn nieuwe vrouw. Sinds het overlijden van mijn moeder was mijn vader direct opzoek gegaan naar een leuke vrouw. Dus om daarbij thuis te zitten had ik ook geen zin in. Dus ik antwoorde maar: "Uhm nee niet echt."

---
Hee,

Zijn de hoofdstukken lang genoeg of moeten ze langer? Laat het aub even weten!

Houdoe<3