CHAPTER 5: this is the DAY..

139 18 0
                                        

CHAPTER 5: this is the DAY..

Shanelle’s POV

Pagkatapos ng lahat ng sinabi ni tita sakin sa ospital..

Wala pa rin ako maintindihan. Marami pa sana akong gustong itanong kaso..

Wala na..

Maitatanong ko man, wala rin naman akong sagot na maririnig. Hayyy.

Isang linggo na rin nakalipas. Wala na si tita.

Hindi na nya nakayanan. Sabi ng doktor ang ikinamatay daw ni tita eh yung sakit nya sa puso. Wala naman akong alam na may sakit pala siyang ganun.

Psh. Isang linggo din akong absent..

Pasalamat na lang ako dun sa Rence na yun.

Tuwing uwian dumadaan sya dito sa bahay para pahiramin ako ng mga lecture. Akalain mo yun.. naglelecture pala yung mga ganung tao. Hays.

*KNOCK*KNOCK

“Sulat po para kay may Ms.Linn”

“Sandali lang po..”

Sabado ngayon..at MAY SULAT AKO?!

Baka school fees…

Eh??Wala naman akong natatandaan na babayaran ah??

Hindi kaya..

Utang ni tita!!??

O.O

“Tao po! Sulat po para kay Ms.Linn.”

“Ayy. Pasensya na kung natagalan. Ako nga si Ms. Linn..”

“Ah mam, pirma na lang po kayo dito.”

“Sige. Salamat.”

Ng pumasok ako..

Saka ko tinignan..

To: Ms. Shanelle Mae Ishahara

From: Mr. Ishahara

HUH!?

Dali dali akong tumakbo palabas.

Hinanap ko ulit yung mailman kaso wala na.

Kaya pumasok ulit ako tas tinitigan yung sulat.

sabi naman ng mailman sakin daw to eh. At saka tama yung address na nakainput dito..

at dahil sa curious ko..

BINUKSAN KO. ^o^

At teka?

“GO HOME APO.”

Apo?

Ano to!? JOKE?

Hahahahah.

“sabi na nga ba hindi sakin tong sulat eh.”

“it’s yours.”

O.O

“RENCE?”

“sino pa nga ba.”

“eh bat nandyan ka?  san ka dumaan? pano ka nakaakyat? saka bat dala mo yang bag ko?”

“daming tanong. Tara na.”

“HA? san?”

“to your.. HOUSE.”

Ano? HOUSE?? Ano ba sinasabi nito.

Behind My Story.Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon