Author's pov
Ilang araw na ang lumipas at sa araw araw na yon ay laging nag durusa ang pitong mga lalaki dahil sa nakita nila hanggang ngayon ay hindi sila makapaniwa sa nagyari lalong lalo na si xyro hindi niya matangap na wala na ang babaeng pinaka mamahal niya
At sinisisi niya ang kanyang sarili dahil sa nangyari. Samantalang nalaman ni andie ang balitang naganap at tuwang tuwa ito dahil wala ng sagabal sa kanyang plano na agawin si xyro mula kay cy
Sakabilang banda naman ay hanggang ngayon ay hindi pa dun nagigising si xcyzelle at hindi naman ito maiwan ng matandang nakapagligtas sa kanya dahil pakiramdam nito ay napakagaan ng loob niya sa magandang binibinig ito
Wala naman siya anak dahil ito ay nawawala matagal na dahil sumama ito sa lalaking kasintahan niya hanggang ngayon ay hindi niya padin nahahanap ang kanyang anak kaya kahit ito ay mayaman ay mag isa naman sa buhay
Xcyzelle's pov
Namulat ko ang aking mata at tumambad sakin ang puting kisame medyo malabo pa ito pero maya maya ay luminaw na din ito kaya napag alaman kong asa hospital ako inalala ko ang mga nangyari at ang natatandaan ko lang ay sumalpok ako sa isang poste at nawalan na ako ng malay nilibit ko ang aking paningin at may nakita akong matandang babae na nakadukdok sa tabi ko sino naman ito?
Nagising ito at nagulat ng makita akong gising na
"My god! Iha salamat sa diyos at gising kana! Kamusta anong nararamdaman mo? May kailangan kaba?" Sunod sunod niya tanong sakin
"Wala naman po teka lang po sino ho ba kayo?" Tanong ko sa kanya
"Ako si athena sebastian" pag papakilala nito sakin
"Ganito kasi yan nakita namin na nakabanga yung kotse mo sa poste kaya tinulungan ka namin ng driver ko" pag papaliwanag niya so sinagip niya pala ang buhay ko
"Nako! Maraming salamat po! Dahil tinulungan niyo po ako! Salamat po"
"Nako wala yon ija. Ano nga palang pangalan mo?" Tanong nito sakin teka bakit ang gaan gaan ng pakiramdam ko kapag kausap ko siya pero ngayon ko lang naman siya nakilala
"Ako po si xcyzelle ramirez" pag papakilala ko
"Kay gandang pangalan bagay na bagay sayo kasing ganda mo ija"
"Salamat po."
"Asan nga pala ang mga magulang mo?" Tanong nito sakin nalungkot naman ako dahil nawawala ang mga magulang ko
"Hindi ko din po alam nag punta lang po sila sa business meeting nila sa ibang bansa tapos hindi na sila bumalik at hindi nila manlang ako kinontak" sabi ko
"Ay ganon ba? E bakit ka naman bumangga noong isang linggo?" What?! Isang linggo?!
"Ho?! Isang linggo na po akong tulog?!" Gulat Kong sabi
"Oo ija dahil sa lakas ng pag kakaumpog daw ng ulo mo mabuti nga at hindi ka nag ka amnesia. So bakit ka nga nabangga?" Naalala ko nanaman nasasaktana nanaman ako
"Nako ija bakit ka umiiyak?!" Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko kaya pinunasan ko ito kaagad at dahil ang gaan ng loob ko sa kanya ay kwinento ko sa kanya ang lahat pero hindi ko binangit ang mga pangalan nila mahirap na hindi ko pa namang lubusang kilala siya
"Nako! Mga lalaki nga naman talaga! E saan mo balak tumira ngayon?"
"Hindi ko pa po alam ang gusto ko lang po muna ay mag pakalayo layo dito" sabi ko sa kanya
"Gusto mo sumama ka nalang sakin tutal wala ka namang matutuluyan?"
"Po? Wag na po nakakahiya naman po ngayon niyo lang naman po ako nakilala" sabi ko totoo naman kasi
"Haha alam mo ija sa totoo lang hindi alam pero sobrang gaan ng loob ko sayo kaya nga hindi kita nagawang iwanan dito e" sabi niya habang hinahaplos ang buhok ko well the feeling is mutual
"Ano payag kana? Isipin mo nalang na tinutulungan kita dahil sa sakit na nararamdaman mo ngayon!" Sabi niya ano pa nga bang magagawa ko?
"Sige po salamat po talaga ano po bang itatawag ko sa inyo?" Tanong ko
"Tawagin mo nalang ako lola A" sabi niya sabay ngiti sakin medyo napatawa naman ako ang bagets naman ni lola a
"Hahaha ang bagets niyo naman po lola a" sabi ko
"Haha o ayan diba napapatawa na kita syempre no haha!"
"Matanong ko lang po may anak po ba kayo?" Tanong ko kasi basta basta niya nalang ba akong patitirahin sa kanila? Ngumiti ito ng mapait sakin
"Alam mo iha meron akong nag iisang anak pero sumama ito sa kasintahan niya at hanggang ngayon ay hindi ko pa din ito mahanap siguro ganun talaga kapag ayaw mag pakita ay hindi mo din talaga mahahanap" nalungkot naman ako para sa kanya hindi ko alam pero may nag tulak sakin para yakapin siya
"Wag na po kayong malungkot pwede niyo naman po akong maging anak muna o kaya apo kahit sandali lang" sabi ko napangiti naman siya
"Salamat iha" sabi niya sakin
A/u
Waaahhh! Malapit na siyang matapos kahit konti palang readers e masipag akong mag update e haha chos alam niyo namang hindi ko kayo matiis
Don't forget to vote ang comment guys!
-Ms.B
BINABASA MO ANG
When the childish gets mad (COMPLETE)
Teen FictionChildish! Yan ang unang salita mong masasabi kapag nakilala mo siya pero sa kabila ng kanyang ugali ay nandun padin ang pagiging mabait at ang malambot na puso niya at lagi siyang masaya para bang wala siyang problema Pero what if may matuklasan si...
