Revenge Of Nerd

Chapter Nine

Calleigh's POV

Nandito ako sa loob ng kwarto ko....Kakatapos lang namen kumain nila Mom at Dad,di ko lubos maisip na ganon ang gagawin ni Dad sa PINAGHIRAPAN nilang El Food.Ang tagal nilang pinalago ang Kompanyang yun,tapos ONE CLICK lang nawala na ng pang bula ang matagal na pinaghirapan..

Ganito kasi yung nangyari...

FlashBack

Nandito kami ngayon sa harap ng pag-kainan,Katabi ko ang ate,at katabi naman ni Mom si Dad,bale ganito yung seating arrangement namin.

Me   |   Ate

__________

Mom | dad

( A/N:Sorry Mga Baby Di ko po Alam Kung paano gumawang mesa...Hehe)

So ganyan nga yung ayos,Tahimik kaming kumakain walang gustong bumasag ng katahimikan at nararamdaman ko din ang tensiyon kay Dad,parang may gusto siyang sabihin na ano..Di nya lang masabi.Tanging mga kubyertos lang namin ang maingay.

Hanggang sa...

" Ehem..." Pag-basag ni Dad sa napakingay na katahimikan sa aming hapag-kainan.

Napatigil ako sa pagsubo na pagkain ko,pati rin si ate.Pang may hinde magandang sasabihin sa amin si Dad,tumingin ako sa direksyon nila Dad at nakita ko na naman ang mga itim na seryosong mata niya,napatingin naman ako sa katabi walng iba kung ang Mom ko nakita ko ang pag-aalala niya sa mga mata niyan parang sinasabi na. 'Huwag mo ng ituloy ang gusto mong sabihin sa kanila look' Pero tila ng emosyon ni Dad,at naiintindihan niya ang sinasabi ng mga mata ni Mom

" Ayoko na meron akong tinatago sa kanilang na sekreto Mahal ko gusto ko lahat ay alam nila ang nangyayari,in fact nandito na tayong lahat sa mesang ito,may gusto sana akong sabhin sa inyo alam na ito ng Mom niyo.Ito ay tungkol sa El Food..Tuluyan na itong nalugi mga Anak ko At kinapos na tayo ng pera kaya ibenanta ko na ito sa Fuentabella,Kaya mas maiging magbawas na tayo ng mga gamit natin na hinde na natin ginagamit para makadagdag sa pang araw-araw na pang buhay natin.May naipundar pa naman ako para sa atin at amagagamit niyo ito mga anak ko." Mahabang paliwanag ni Dad,napasinghap kaming dalawa ni Ate sa mga narinig namin ngayon.

Di ko alam kung dapat ba akong magalit pero hinde ko magawa,kasi may galang ako sa kanila.Pero nakakahinayang naman na nawala nalang ng bigla ang pinag hirapan ng mga magulang ko di ko alam ang ipapakita kong emosyon,Tatawa ba ako dahil mabibigyan na nila kami ng pansin o maiiyak dahil wala na ang Kompanya na tumutustos sa pangangailangan namin sa araw-araw.

Natahimik na lang ako kasi wala naman akng gustong sabihin,bumalik uli sa dati ang katahimikan dito sa kinalalagyan namin.Nitong mga nakaraang araw sunod-sunod na ang kamalasan ang dumadating,dapat ko bang tawagin na kamalasan to?

" Calleigh,nilagyan ko ang Private Bank Account mo ng 4.8 million sapat na iyon para sa mga gastusin mo,pero sana maghinay-hinay ka sa mga bibilhin mo.Maasahan ba kita Calleigh?" Sabi sa akin ni Dad..Ang laki ng pera na iyon sapat na ito para makatayo ng maliit na Kompanya..

" Yes Dad,pero napakalaki po ng pera na ito. Sapat na ito para makatayo ulit tayo ng maliit na kompanya" Suhestyon ko..Ngunit umiling lang ito 

" Gamitin mo yan sa darating pang araw kapag sa oras ng kagipitan"Paalala na sa akin.Napatango na lang ako,bumaling naman siya sa katabi ko walang iba kundi si Ate.

" Ikaw naman Xiara,dahil ikaw ang matanda sa inyong mag kapatid nilagyan ko rin ang Private Bank Account ng 6.3 Million,after two years makaka-graduate ka na ng Cullinary Arts at pwede ka ng mag tayong sarili mong Restaurant na puwede mong palaguin.Alam ko na meron kapang naitatagong pera sa Safety bank mo,mahigit kumalang 1.5 million,tama ba ako Xiara?" Mahabang pahayag ni Dad kay ate.

"Yes Dad, tama po kayo gagamitin ko po sana sa pag-donate sa Beautiful Minds..Kung saan po para sa mga Kabataan pilipino na napabayaan na ng mga magulang nila,pero naudlot ito nung nalaman ko po na nalulugi na po yung kumpanya natin kaya mas maiging hinde ko na ito itutuloy." Pabalik na sabi ni Ate Xiara kay Dad..

" Bahala ka na Xiara kung ano ang kung mong gawin sa Safety bank mo, kung i-dodonate mo ito sa sinasabi mong fundation,segi lang hinde kita tututulan." sabi ni Dad,tumango na lang si Ate Xiara para sa pagsang-ayon nito.

" Pasensya na mga anak ko,dahil ito sa madaling pagtitiwala ko kay Dexter ang sabi niya lang sa akin tinangap na yung alok na kompanya natin sa Amerika para dun ang bago nating Restaurant,kaso kasabay ng pagluwas niya ng Pilipinas dala na niya ang kalahating shares ng mga kasosyo ng kompanya natin at pati na rin ang pera natin,pinahanap ko siya sa P.I pero wala makitang pangalan na Dexter ang lumuwas ng Pilipinas.Kahit na anong bakas wala kaming makita marahil ay nagpalit siya ng pangalan niya kaya hinde na namin nahanap pa.Pero magbabayad siya hinde tayo titigil hangga't hinde ko siya nahahanap,mabubulok siya bilangguan." Galit ngunit malungkot na pahayg ni Dad sa amin.

End Of FlashBack

Kung may magagawa lang sana ako matagal na ngunit wala eh,pero sa oras na matapos ako sa sutdy tutulungan ko sila...PANGAKO.

********************

A/N: Woaaaahhh After ng 1243672875629487 years na kaupdate ulit ako.